Bestertester Bloggið

Fljóttfljótt bloggið sem ég lofalofaði

2007-02-10T15:33:00.000Z

Noh. Ég veit bara ekki hvenær ég náði að blogga síðast. Nú er sól bara farin að hækka á lofti - ég verð að koma því í verk að fá mér rúllugardínu á skrifstofunni, því sólin er farin að blinda mig við tölvuna.

Vinnustaðurinn í miðbænum varð illa úti í síðasta Gestgjafa, svo nú er allt á öðrum endanum þar að bæta málin. Búin að vera að semja starfsmannahandbók síðustu tvær vikur. Mikið um að vera en bara voða skemmtilegt. Það er að myndast almennilegur starfsmannaandi, jákvæðni, vilji og metnaður til að hafa þetta gott!

Svo eru auðvitað taldir niður dagarnir þar til Snorri kemur aftur - þeir eru 18! Í fyrsta sinn í þrjú ár verður hann heima á brúðkaupsafmælinu okkar (5 ár núna!) og á afmælinu sínu. Hann missti m.a.s. af eigin fertugsafmæli í fyrra en upplifði næturvakt í Afghanskri auðn og sá úlfahjörð... ekki slorleg afmælisgjöf það.

Alltaf er reytingur í Ömmu Ruth og nú eru dúkadagar... plögg, plögg. Stundum blogga ég til að plögga (tókuð þið eftir innríminu...)

Lífið er bara gott, enda hefur daglegur geðlyfjaskammtur verið endurvakinn.

Ég er hér enn!

2007-02-09T15:45:00.000Z

Ekki dauð, ekki hætt að blogga, ekki í útlöndum...

Bara svona rosalega bissí.

Blogga mjög fljóttfljótt - lofalofa

Afmælisboðin tvö afstaðin

2007-01-29T09:54:00.000Z

Og mikið var nú gaman. Mamma ætti bara að verða áttræð aftur fljótlega! Öll barnabörn foreldra hennar voru saman komin á sama tímapunkti og -stað TVISVAR á einum sólarhring. Slíkt hefur ekki gerst síðan einhvern tímann um jól fyrir 35-40 árum síðan. Einn frændinn heldur heim á leið til Manchester í dag, ein frænkan til Svartaskógar á fimmtudaginn, en sá frændinn sem hefur aðsetur í Svíþjóð, ætlar að vinna eitthvað hérlendis áður en hann heldur aftur til fjölskyldu sinnar þar. Fátt um fína vinnudrætti á hans slóðum í Svíaríki.

Fullt að gera í Ömmu Ruth á laugardaginn og því miður náði ég ekki að fara á tónleikana hans pabba. Varð að hvíla mig fyrir kvöldið, því ég var við það að missa mál af þreytu. Allan daginn í gær stóð ég svo í kaffiuppáhellingi, uppvaski og áfyllingu á kaffibrauði hjá mömmu. Hildigunnur kannast við að ég er bara nokkuð góð í slíku. Enda var ég komin í náttfötin um átta-leytið í gærkvöldi.

Ætla bara að kíkja í vinnuna í dag og vona að ekkert sér þar fyrir mig að gera. Í vinnunni hjá mér eru nefnilega ekki margir fastir liðir, heldur verkefni sem dúkka upp. Stundum er því allt á haus og stundum afskaplega þægilega rólegt. Ég er hins vegar búin að komast að því að því minna sem ég læt sjá mig, þeim mun minna fellur í mitt skaut af löðurmannlegum verkefnum sem aðrir, á lægri launum en ég, gætu innt af hendi með bundið fyrir augun. Það er því ákveðinn kostur fyrir fyrirtækið að ég komi ekki of mikið, en kannski ekki alveg eins gott fyrir veskið mitt. Ég bara get ekki hugsað mér að hanga þar daginn út og inn og dunda mér í einhverju föndri, bara til að fá feitari útborgun. Þá vil ég frekar fara í göngutúr, sauma, blogga eða klippa á mér táneglurnar.

Ætla nú samt hér með í sturtu og svo í heimsókn í vinnuna. Geymi sem mestan orkuskammt fyrir læknisheimsóknina seinni partinn, svo ég geti heimtað lausnir við geðrænum vandræðum.

Stígandi

2007-01-27T12:25:00.000Z

er yfir mér. Kom óskaplega miklu í verk í gær og dagurinn í dag er þéttsetinn, sem og morgundagurinn. Kvíði svolítið að ganga of nærri mér, en get ekki sleppt neinu af því sem er að gerast:

Opið í Ömmu Ruth til 15.45 (ekki 16.00 eins og venjulega)
Kl.16.00 fer ég á tónleika Sinfóníuhljómsveitar Tónlistarskólanna í Langholtskirkju, þar sem frumflutt verður verk eftir pabba.
Kl.19.00 verður forafmælisveisla fyrir mömmu (hún verður 80 ára á morgun). Ég vélaði nebblega frændsystkini mín sem búa erlendis til landsins, svo við ætlum öll að hittast í kvöld. Það slagar sennilega í 30 ár síðan við vorum öll saman komin á sama stað á sama tíma. Mikil tilhlökkun. Mamma alveg í skýjunum yfir þessu framtaki mínu, og eins því að þau skyldu öll hlýða kallinu.

Á morgun er mamma svo áttræð og verður með heitt á könnunni heima hjá sér fyrir gesti og gangandi. Maður stendur auðvitað vaktina og það verður gaman líka. Geri ráð fyrir skemmtilegum degi.

Verst hvað mér gengur illa að sofa. Vont að keyra á skertum svefnskammti. Get ekki tekið mér frí á mánudaginn, en kannski á þriðjudaginn. Þá kemur Naiyana krúsídúlla til mín fyrir hádegi, svo kannski ég liggi bara í leti í hreinu og fínu húsi um eftirmiðdaginn. Ekkert kannski! Það er bara ákveðið hér með, og þá get ég hlakkað til. Keypti mér 4 pokketbækur í Góða Hirðinum í fyrradag, sem bíða lesturs, og svo er bútasaumsteppið góða alltaf til taks.

Mér sýnist nú á ofangreindu bloggi að ég sé bara í nokkuð góðu standi. Mér hættir bara helst til að verða frekar pirriteruð og geðfúl á kvöldin, þegar öll orka er uppurin en ýmis verk eftir.

Hænuskref

2007-01-24T22:43:00.000Z

Jæja, bloggfær að nýju. Að mestu. Verst að nú er bansett vefjagigtin búin að taka sig upp með hávaða og látum en ég hef varla vitað af henni í 2-3 ár! Mín tilgáta er sú að að þunglyndislyfin hafi hjálpað heilmikið upp á og að þegar áhrifa þeirra gætir ekki lengur er allt í drasli. Hins vegar, á meðan ég var með barni, var ég svo einbeitt og staðráðin í að vera ekki veik að ég bældi allt slíkt niður með hörku. Sem kemur mér sannarlega í koll núna.

Á tíma hjá heimilislækni næsta mánudag og þaðan fer ég EKKI út fyrr en hann er búinn að koma mér í hendurnar á færum geðlækni. Hef nefnilega verið geðlæknislaus í 3 ár, eða frá því minn yndislegi og ástkæri læknir hætti að reka stofu. Ætla ekki að byrja lyfjatöku á ný samkvæmt eigin höfði. Slíkt er aldrei ráðlegt, kannski síst með geðlyf. Í millitíðinni eru það stuttir vinnudagar (í mesta lagi 4 tímar), göngutúrar og fresta-forever því sem ekki er bráðnauðsynlegt.

Svo er janúar alveg að verða búinn! Febrúar er skárri af því að hann er þremur dögum styttri!

Núllstilling

2007-01-18T18:48:00.000Z

Þannig líður mér. Og það er ekki eins vont og ég átti von á. Alla veganna í dag. Einn dagur í einu, er það ekki?

Aðgerð gekk vel, fyrir utan mótefnasprautu sem gleymdist að gefa mér (ég er rhesus-negatív, ef það segir ykkur eitthvað), svo ég þurfti að drattast fram úr bæli í eftirmiðdag og koma mér aftur upp á spítala. Mamma var til halds og trausts og tengdapabbi keyrði fram og til baka í marggang. Strumpur kemur á nokkurra mínútna fresti til að veita mér knús og klapp. Bóndinn kemst ekki heim fyrr en á laugardag, vegna fannfergis í Kabúl, en hann kemur þó.

Mikið á ég góða að. Og gott er að geta munað það þegar illa gengur og geðið aumt.

Botninum náð og dulúðinni aflétt

2007-01-17T18:23:00.000Z

Óvæntri og afskaplega gleðilegri þungun minni, sem við hjónin vorum alveg búin að gefa upp á bátinn fyrir mörgum árum, er lokið. Ekki með fæðingu, heldur náði fóstrið ekki nema 9-10 vikna þroska og lést svo. Aðgerð í fyrramálið til að hreinsa út.

Bóndinn er á leiðinni heim frá Afganistan og nánustu vinir og fjölskylda umlykja mig en svartnættið er samt innan seilingar.

Sorg borin á torg? Kannski. Það verður þá bara að hafa það.

Dáldið góður dagur.

2007-01-16T19:35:00.000Z

Já, ber ekki að fagna þeim? Bara svona alltílæ dagur. Fékk Naiyönu vinkonu mína og tuskusérfræðing til að aðstoða mig við þrifin í dag og mér líður alltaf vel þegar heimilið er hreint og hver hlutur á sínum stað... tja, eða svona flestir. Naiyana kemur á hálfsmánaðar fresti til mín og þá tek ég til og hún þrífur. Alveg dægilegt fyrirkomulag. Svo fáum við okkur kaffisopa og þá tala ég bara íslensku við hana (annars tölum við ensku).

Vel á minnst: Við leitum logandi ljósi að tilsjónarmanni fyrir son hennar, tæplega 10 ára. Honum gengur ekkert allt of vel að fóta sig í skólanum, skinninu, og hefði rosalega gott af leiðsögn og félagsskap ungs manns. Viðkomandi þyrfti auðvitað að vera barngóður og geta hjálpað honum með heimanám, spjallað við hann, e.t.v. farið með honum á listasöfn (drengurinn er listelskur og drátthagur) o.s.frv. Búið er að fá samþykki fyrir þessu á féló, en starfsmanninn vantar.

Sagan á bak við þetta allt; skilningsleysi skólans, umkomuleysi fjölskyldunnar og mitt inngrip, er efni í laaaaaangt blogg, sem ég hlífi ykkur við nema forvitnin sé að drepa ykkur.

Bar út í Steinagerði, Bakkagerði, Teigagerði og blokkirnar á Grensásvegi í dag. Kalt! En alltaf gerir gangan mér gott og ég er vel klædd. Reyndar er úlpan mín í ónáð, því hún er svo til ný og fóðrið er strax farið að rifna. Fussumfei. Keypt á útsölumarkaði 66°. En ég á von á sendingu frá Afganistan via Þýskaland (í gegnum Íslending sem sendur er á námskeið frá Afganistan til Þýskalands og hittir þar konu sína, sem tekur pakkann heim): North Face últradúnúlpu frá bóndanum. Hann vorkennir mér svo hérna í kuldanum. Reyndar er mun kaldara hjá honum en mér, en mér er samt kaldara en honum... eða þannig.

Vonandi verður svo bara glimrandi hamingjusöm og skemmtileg færsla hér annað kvöld. Krossum fingur!

Geðsveiflur og annað gotterí

2007-01-15T17:50:00.000Z

Bíð nú í miklum geðsveiflum eftir miðvikudegi, til að vita hvort kannski-vondu fréttirnar frá síðasta fimmtudegi reynist á rökum reistar.

Á laugardag var fullt að gera á öðrum í útsölu hjá Ömmu Ruth, en geðið var þannig að ég næstum bölvaði í hvert sinn sem einhver vogaði sér hér inn. Spilaði þar stóra rullu einnig uppgjör mikið við únglínginn, sem hefur gerst uppvís að svikum varðandi samninga um takmörkun tölvunotkunar, ásamt minniháttar slugsi varðandi umgengni o.fl. Það mál var svo útkljáð um kvöldið með predikun, tiltekinni refsingu og nánum fyrirmælum um hegðun í náinni framtíð. Únglíngurinn tók þessu nú bara eins og maður og ætlar að taka út sína refsingu möglunarlaust. Og vonandi halda sig á mottunni...

Í gær var líðanin skárri. Mér tókst næstum því að sannfæra sjálfa mig um að þetta væri allt saman óttaleg vænissýki. En ekki alveg. Haddi og Ella, besta-vinafólk, björguðu deginum með því að draga mig á kaffi París í rosalega góðan latte og rosalega miðlungs ostaköku. Og rosalega skemmtilegan félagsskap.

Bóndinn hringir nú næstum því daglega frá Fjarkistan til að veita spúsunni andlegan stuðning. Ekki veitir af.

Er komin í náttföt og slopp þótt klukkan sé ekki einu sinni orðin 18.00 og er gríðarlega fegin að hafa eldað Lasagna í gærkvöldi, því þá má hita upp afganga í kvöld. Hitapokinn er hitaður mörgum sinnum á kveldi, en allt kemur fyrir ekki. Mér verður bara EKKI heitt. Það er ömurlegt að eyða öllum kvöldum með glamrandi tennur. Svo er hljóðið svo pirrandi...

Þetta er ekkert líf - alla veganna í dag. Sýnist á færslunni að það sé annar hvor dagur sem er svona fúll. Hlakka til á morgun. Hey! Tókuð þið eftir? Ég HLAKKA til. Þá er ekki öll von úti enn.

Kannski-vondar fréttir...???

2007-01-11T17:57:00.000Z

Fékk óþægilegar fréttir í dag. Veit ekki enn hvort þær eru vondar eða ekki. Það ætti að skýrast næsta miðvikudag.

Sorrí að vera svona kriptikk. Allt upplýsist von bráðar.

Fór í últralangan göngutúr í massaðri snjókomu til að losa mig við stress, neikvæðar hugsanir og geðfýlu. Tókst bara furðuvel.

Bútasaumur í kvöld - klikkar ekki til að kæta. Eina sem skyggir þar á að í þessum kulda er ég öll sprungin á fingrunum og svolítið sárt að sauma. Búin að prófa x-tán gerðir af handáburði. Góðar ábendingar vel þegnar.

Fjúkkett!

2007-01-10T22:12:00.000Z

Komst ekki inn á bloggið mitt í nokkra daga. Hélt ég þyrfti að kalla út Hjálparsveit tækniheftra bloggara. Svo lagaðist þetta bara af sjálfu sér.

Var að hlýða Strumpi yfir, fyrir íslenskupróf. Hér varð heilmikið debat um persónulegar og ópersónulegar sagnir (og hvernig þær greinast hvur frá annarri). Tvisvar var hringt í kennarann og einu sinni í mjög fróðan frænda. Strumpur skilur þetta núna. Ekki ég. Enda kenndi ég ensku. Verð alltaf svolítið stressuð þegar hann biður um hjálp fyrir íslenskupróf. Eina fagið sem ég get ekki hugsað mér að kenna, því ég kann ekki nóg. Nja, kannski ekki upplýsingatækni eða íþróttir heldur...

Annars er vikan bara búin að vera drulluerfið! Og hananú! Þoli ákaflega illa þennan fimbulkulda. Er með bæði andlega og líkamlega verki. Panódíl hjálpar þeim líkamlegu en þeir andlegu brjótast aðallega út í tilfinningunni um að allir séu FÍFL! Þoli ekki meira en fjóra tíma í vinnunni áður en skrýmslið inni í mér vill fara að segja eitthvað eitrað við einhvern. Sem á það, NB, oftast skilið, en það skilar sér samt ekki í neinni andfíflu fyrir viðkomandi.

Þið sem hafið skjéð mig (þátíð af að skjá) í einhvern tíma munið kannski eftir köldum kalkún á svefnlyfin hér í haust. Nú er það kaldur kalkúnn á þunglyndislyfin, sem ég er búin að taka í fimm ár. Ákveðnar, mjög áríðandi, ástæður fyrir því. En mikið djö..... er þetta erfitt. ÆTLA að þrauka.

Verð heima í andlegri og líkamlegri hvíld á morgun og næ þess vegna að fara aftur til vinnu á föstudaginn. Vonandi.

Er farin að sofa í náttfötum, flíspeysu, varmasokkum, með risa-hitapoka og tvær sængur. Og hroll.

Ónýtt lín

2007-01-06T21:05:00.000Z

Er dottin ofan í bútasauminn minn, sem gerist nokkrum sinnum á ári í nokkrar vikur. Ég bútasauma efir agalega anal reglum:

1. Ég sauma aðeins í höndunum (á ekki saumavél). Öll samsetning og frágangur er líka í höndunum.
2. Ég sauma aðeins úr endurunnum efnum (með mjög takmörkuðum undantekningum). Sjá nánar að neðan.
3. Hvert stykki er einstakt og upp úr mér, þótt ég fái stundum hugmyndir héðan og þaðan.
4. Hvert stykki tekur að meðaltali 3 ár í framleiðslu, sem gerir ekkert til, því ég framleiði eingöngu erfðagripi sem fara aldrei úr tísku.
5. Í hverju stykki á hvert efni helst að koma aðeins einu sinni fyrir.

Í framhaldi af reglu númer 2 og 5, vantar mig alltaf efni, þ.e.a.s. úrval en ekki magn. Nú skora ég á ykkur að hugsa til mín, áður en þið farið í Sorpu næst, og athuga hvort ekki má láta tjéllinguna með nálina fá eitthvað.

Ég nota aðallega hrein og blönduð bómullarefni, án teygju, en í sumum tilfellum kemur fleira til greina. Í teppunum mínum eru saumaafgangar, skyrtur, blússur, pils, kjólar, buxur, hálsklútar, dúkar, servíettur, sængurföt, lök, viskustykki, náttföt, gluggatjöld, vasaklútar, boxerar og meira að segja lífstykki frá ömmu minni. Og eflaust er ég að gleyma einhverju.

Ef ég fæ eitthvað sem ég get ekki notað, læt ég það í Sorpu eða kem því áleiðis til annarra bútasaumskvenna sem nota öðruvísi efni en ég. Ég er nefnilega í alveg frábærum svoleiðis klúbbi með dýrlegum konum, sem gætu flestar verið mömmur mínar.

Fyrsti í útsölu glimrandi góður

2007-01-06T18:41:00.000Z

Jebbs, þið komið svo öll næst, ekki satt? Þrír laugardagar eftir...

Vigta útsölu-IKEA vigtar ekki örugglega vitlaust?

2007-01-06T18:36:00.000Z

Ég nebbla keypti eina á 390 kall í vikunni, þegar ég var í IKEA. Hef ekki vigtað mig síðan í maí eða júní. En þessi vigt er örugglega vitlaus, því hún sýnir að ég sé 70 kíló! (Fyrir ykkur sem ekki þekkja mig í sjón, þá er ég 160 cm á hæð).

Ég steig af vigtinni og kíkti í stóra spegilinn á baðinu og horfði á mig, alveg klæðislausa, og sá bara hreinlega ekki hvar þessi auka 10-15 kíló eru, sem ég er víst með utan á mér miðað við hæð o.fl. Hrikalega hlýt ég að vera mössuð! Nei, svona í alvöru, ætli ég þjáist af öfugri Dysmorphiu? Það er alveg sama hvað ég þyngist, mér finnst ég alltaf bara svoldið flott! Ókei, ég er alveg tilbúin að viðurkenna að ég væri sennilega ennþá flottari ef ég væri heldur grennri, en ef ég grenntist um öll þessi ofangreindu kíló, þá væri ég bara frekar Auschwitz-leg og það þykir nú ekki par fínt hjá hálfum gyðingi...

Á ég að hafa áhyggjur af þessu eða bara henda vigtinni (mar hefur nú eitt 390 kalli í aðra eins vitleysu).

Ætlar þú ekki að koma?

2007-01-05T18:52:00.000Z

Á útsöluna hjá Ömmu Ruth?

Betri dagur í dag og svona óvenju afkastamikill...

2007-01-05T18:44:00.000Z

Jú, þegar maður þjáist af þunglyndi, er dagamunur. Í gær var allt erfitt og dimmt, en í dag er betri dagur. Þetta getur maður alltaf huggað sig við (svona þegar maður nær að hugga sig við eitthvað - ekki alltaf hægt), að hver dagur er nýr og kannski bara betri!

Kom alveg svakalega miklu í verk í dag, sem er alltaf mikil upplyfting.

Nú er bara heilsubótar-útburðar-gangan eftir. Það er sem sagt klukkutíma göngutúr þar sem ég ber út auglýsingu fyrir Ömmu Ruth. Byrjaði í sumar og er búin með allt Voga, Heima, Sund, Teiga og Læki og er núna í Gerðunum. Alveg brillíant plan:

A. Fæ þá hreyfingu sem hugur og skrokkur þurfa, án þess að þykja það leiðinlegt.
B. Auglýsi Ömmu Ruth - ekki veitir af, börnin góð!
C. Hitti fullt af bráðskemmtilegum og vinalegum köttum.
D. Sé mörg skemmtileg, falleg, ljót, skrýtin, sóðaleg, undarleg, glæsileg hús.
E. Mynda mér skoðun á bréfalúgum

Jamm.

27 dagar eftir...

2007-01-04T20:05:00.000Z

... af ömurlegasta mánuði ársins. Reyndar er febrúar þokkalega ömurlegur líka, en hann er oftast 3 dögum styttri.

Myrkur og vibbaveður.

Til allrar hamingju eru glætur:

Tilvonandi stuð í Ömmu Ruth, með hörkuútsölu (skoða línkinn...)
Áttræðisafmæli mömmu seinna í mánuðinum og ég að plotta smásmá...

Upptalið.

Minnið mig endilega á ef ykkur detta fleiri glætur í hug. Hjálp.

Jú, ætla að hlusta á Syngibjörgu (sjá línk) á sunnudagskvöldið á Nasa. Getur ekki orðið leiðinlegt!

Hjálp samt.

Veislufár!

2006-12-30T13:49:00.000Z

Fertugsafmæli frá 2-5 (Ömmu Ruth lokað óvanalega snemma í dag). Svo er fjörutíuogfimm ára brúðkaupsafmæli í kvöld hjá tengdó.

Er að spá í að vera í einhverju mjög teygjanlegu allan daginn svo ég geti fengið mér af öllum sortum... hehehe...

Fimmtán manns hér svo annað kvöld en ég kemst ákaflega vel frá því. Allir koma með eitthvað á kalda borðið! Ég legg til húsnæði og drykkjarföng (og smáköku- og konfektafganga). Bara brillíant!

Og sjá - ég býð yður línk!

2006-12-29T15:01:00.000Z

LOKSINS, LOKSINS er kominn linkur hér á Ömmu Ruth, efst til hægri á linkalistanum!

ÁSTARÞAKKIR, Hildigunnur.

Skoðið og látið freistast!

Viðbótarhamingja!

2006-12-29T14:57:00.000Z

Snorri verður heima fram á 2. janúar! Megaæðislegafrábært!

Fórum í árlegt hanastél Utanríkisráðuneytis fyrir Friðargæsluliða og maka í gærkvöldi. Valgerður Sverrisdóttir bauð nú bara af sér þokkalegan þokka og hélt ræðulega ræðu (enda á ástkæra ylhýra...).

Fínt að bíta og brenna en fórum samt mörg (hátt í þrjátíu) þaðan á Rossopomodoro og fengum fínan mat og alveg frambærilega þjónustu þrátt fyrir að vera mjög mörg og alveg óvænt. Mistök urðu með minn rétt (ég get ekki borðað neitt laukkyns og tók það fram), en því var kippt snarlega í liðinn og ég fékk, bara örfáum mínútum síðar, alveg agalega gott humarpasta.

Bíóferð á eftir og svo bara áframhaldandi leti...

Hamingjujól

2006-12-29T13:58:00.000Z

Já, mín kæru, Snorri komst heim fyrir jól. Mætti klukkan 22.00 á Þorláksmessukvöld og það fyrsta sem hann setti í hendurnar á mér voru 3 rúbínar! Þeir fóru svo í skoðun hjá Siggu og Timo í Hafnarfirði og þar komumst við að því að sá stærsti var mun meira virði en Snorri hafði borgað fyrir, þótt hinir smærri væru nú eiginlega frekar ómerkilegir. Hlakka til að fá hálsmen með 2ja karata rúbín, sem Timo horfði græðgislega á...!

Jólin voru svo auðvitað bara frábær í framhaldi af heimkomu Snorra - burtséð frá eðalsteinum! Huggulegheit hér á aðfangadagskvöld með mömmu og systur minni og svo kvöldkaffi hjá mágkonu minni og svila.

Endurtekið efni frá fyrri jólum í framhaldinu, eins og vera ber (snúast ekki jólin hrikalega mikið um hefðir hjá okkur?) Sænsk jólaskinka hjá tengdó á jóladag og eftirmiðdagsboð hjá pabba og spúsu hans á 2. í jólum.

Leti mikil þessa dagana (samkvæmt ofangreindum venjum og hefðum). Er búin að púsla tvö púsluspil, lesa svolítið, sofa hrikalega mikið og borða mátulega mikið.

Strumpur varð, svona í fyrstu, heldur vonsvikinn með pakkana en ég leiddi honum fyrir sjónir að óskalistinn hefði verið heldur hátt spenntur og hann er búinn að taka gleði sína á ný. Hann er líka svoldið mikill únglíngur þessa dagana og skapið í nettum sveiflum.

SMS frá Tyrklandi og símtal frá Noregi

2006-12-22T21:03:00.000Z

Um kaffileytið fékk ég SMS: er i tirklandi (minn er svoldið bleslindur, eða a.m.k. britlindur).
Áðan fékk ég símtal: Hæ, er að ná í farangurinn. Við erum komnir til Noregs.

Látum nú veðrið sleppa þeim alla leið til Íslands á morgun!

Undarlegur aðfari jóla. En hlutirnir hafa tilhneigingu til að reddast!

Gjaldþrot?

2006-12-22T20:48:00.000Z

Í Ömmu Ruth komu fjórir í gær og þrír í dag. Allamalla! Búin að auglýsa, eins og efni standa til, bera út auglýsingu, senda tölvupósta um allt og allt kemur fyrir ekki. Er það nú jólatraffík! Veit að veðrið er vont, en veit líka að allt er fast í umferðinni, þannig að fólk er greinilega samt á ferðinni.

Ef morgundagurinn gerir sig ekki sæmilega, er ég í vondum málum. Nýbúin að kaupa tuttugu kassa af góssi og auðvitað áttu jólin að borga það. Þeir komu reyndar allt of seint. Vildi að blessuð gamla konan sem seldi mér hefði talað við mig fyrir mánuði. Erfitt að fá svona inn rúmri viku fyrir jól...

Fingur í kross (og allt sem krossast getur). M.a.s. rangeygð!

Arg, væl, snökt, grrrr

2006-12-20T11:44:00.000Z

Snorri hringdi áðan. Pegasus vélin sem rúntar milli Skandinavíu og Kabúl er föst í Istanbúl vegna veðurs og allar ferðir vikunnar frestast um einn dag. Ef Guð lofar, verður það bara einn. Síðustu fréttir eru því þær að Snorri kemur ekki fyrr en á Þorláksmessu. Vonandi. Hringdi hingað og þangað til að redda öllu sem hann ætlaði að gera á Þorláksmessu, því ég er föst í búðinni. Hann ætlaði reyndar sjálfur að hringja í pabba sinn og biðja hann að ná í jólagjöfina mína... og jólatréð, sem búið er að taka frá fyrir okkur í Flugbjörgunarsveitinni.

Krappóla á myglaðri brauðsneið með súrri undanrennu!!!

Og svo er ég með magapest... bööööööö

Bóndi kemur heim um jólin!

2006-12-19T19:37:00.000Z

Hvort sem bænir ykkar dugðu eða annað kom til, sáu Nojararnir frændur okkar aumur á þeim þremur skitnu Íslingum sem eftir hefðu orðið í Fjarkistan um jólin og tróðu þeim með sér n.k. fimmtudag til Osló. Þaðan kemur minn heittelskaði svo á föstudaginn við húrrandi hamingju hér.

Var í jarðarför í dag hjá aldraðri föðusystur Snorra og setti að mér grát mikinn þegar ég var að ganga út úr kirkjunni. Alveg toppurinn á kjánahrollnum - þekkti hana varla og hún gömul og lífsþreytt. Er bara með sálina utan á mér þessa dagana og varla má segja bö án þess að ég sé í það minnsta með ekka. Strumpur á leið á jólaball og á enga hreina peysu, því ég hef verið í tætlum hérna undanfarið, og ég er með móral ársins yfir því hvað ég er ómöguleg mamma.

Jiii - held það sé tími á faðm bóndans. Verst að hafa hann ekki nema fjóra daga. Dugir mér varla fram í byrjun mars ef ég ætla að vera svona óttalega lin áfram

Ánægjulegir hlutir gerast nú samt líka (gudskelov). Baun kom í búðina í gær og skoðaði margt og fékk skemmtilegar jólagjafir fyrir ýmsa hér, m.a. fyrir sjálfa sig, fyrir ákaflega sanngjarnan prís. Við spjölluðum og hlógum og á eftir sagði Strumpur: hvað var svona rosalega fyndið - þið hlóguð og hlóguð? Ég tók bara ekkert eftir því að við hlægjum svona mikið, en það var samt mjög gaman að fá Baun.

Kannski koma fleiri Bloggvinir? Lifi í voninni. Opið næst á fimmtudaginn 10-20!

Hei - kíkið á smáauglýsingarnar mínar á mbl.is, undir antik...

Heimkoma bóndans í hættu

2006-12-16T22:09:00.000Z

Hér er legið á bæn. Einhver (veit reyndar hver - og veit hvaða leið börnin hans fara í skólann...) gleymdi að græja heimferðina fyrir friðargæsluliðana svo þeir gætu notið jóla með nánustu. Ferðin til Íslands klikkar reyndar ekki, Flugleiðir eru samstarfsfúsir og næs (vóóóó...) en aðalhöfuðverkurinn er að komast frá Kabúl. Snorri og fleiri eru búnir að vera pungsveittir að troða sínum mönnum inn í Pegasus vélar til Noregs og Danmerkur og nú er svo komið að aðeins hann og tveir aðrir eru ómunstraðir enn. Þeir eiga reyndar pantað í gegnum Dubai (Kabúl-Dubai-London-Keflavík) á morgun, en vilja frekar treysta á að geta setið ofan á einhverjum kassa, eða hver í fanginu á öðrum, í Pegganum sem fer til Noregs á miðvikudaginn. Ástæðan er sú að frá Kabúl yrðu þeir að fljúga með afganska flugfélaginu Ariana, sem í daglegu tali er kallað Scariana. Flugmennirnir eru fínir og ekki mikil slysasaga, en allir vita að vélarnar þeirra hanga bara saman á Allah áköllum flugmanna og farþega, og því lengur sem þeir fljúga slysalaust, þeim mun styttra er í stóra slysið.

Biðjið með mér, bloggvinir fagrir, og ákallið hvert það yfir(náttúrulega)vald sem ykkur hentar.

Tekið upp úr tuttugu kössum

2006-12-16T22:01:00.000Z

Já, börnelille. Keypti af aldraðri, lasinni konu út í bæ heila tuttugu kassa af antik og eldri munum sem hún er búin að safna síðan hún var ung, hér og þar um heiminn. Hér höfum við tengdamamma (gvuð blessana) unnið sleitulaust við að handþvo, pússa, yfirfara, verðmerkja, mynda, setja á heimasíðu í hátt í þrjú dægur og enn er a.m.k. helmingurinn eftir. Flóran í Ömmu Ruth er í ofvexti og plássið af skornum skammti. Nú verða bara allir að mæta í stresslausu krúttbúðina og finna litla sæta gjöf handa einhverjum kærum.

Upp úr kössunum komu m.a. bollatvennur, bollaþrennur, eggjabikarar, kaffikönnur, kertastjakar, konfektskálar, kristalsmunir, matardiskar, matarföt, mánaðarbollar, mánaðarkrúsir, mokkakönnur, pressuglersmunir, rjómakönnur, skálar á fæti, skrautdiskar, skrautskálar, smjörkönnur, sósukönnur, súkkulaðikönnur, súpudiskar, sykurkör, tarínur, tekatlar, tepokadiskar, vasar og öskubakkar.

Takið eftir: þetta var í stafrófsröð.

Og svo margt fleira, eins og mokkakanna með innbyggðri spiladós og últrasett reykingamannsins/kvendisins (öskubakki, sígarettustandur og eldspýtustandur - allt með sama rókókóflúrinu...)

Opið á morgun frá 10-18. Hint, hint, plögg, plögg

Bloggvinir fagrir!

2006-12-15T22:29:00.000Z

Er enn á lífi! Jamm. Hef hvorki bloggað né lesið annarra mannarra blogg svo dögum skiptir. Amma Ruth og Vogaskóli hafa átt allan minn tíma og gott betur.

Var að taka upp úr 20 kössum af dýrindis munum, þvo, sortera, verðmerkja og stilla upp. Virkilega vert að kíkja. Jólagjafir frá 300 kall!

Nei, svona án gríns, þá væri voða gaman að sjá bloggvini í stresslausu krúttbúðinni og ég get oftast fundið eitthvað gjafavert, nema kannski helst fyrir karlmenn undir tvítugu. Opnunartímar eru ríflegir til jóla (sjá www.ammaruth.is) og svo má alltaf hringja og fá að koma utan þeirra, ef ég er heima. Það er kosturinn við svona kjallarabúð í heimahúsi...

Blogga meira bráðum.

Mögnuð sjón

2006-12-06T20:36:00.000Z

Sáuði norðurljósin áðan? Það eru sko forréttindi að búa á Íslandi!!!

Brottför Snorra

2006-11-29T19:14:00.000Z

er að bresta á. Aðeins 5 dagar eftir. Ferðinni var flýtt um 2 daga og okkur friðargæsluspúsum var tíðrætt um það í gærkvöldi að okkur fyndist við hafa verið sviknar illilega. Tveir dagar urðu allt í einu stórmál.

Þegar menn okkar eru þetta lítið heima, telur hver dagur. Svo er líka möguleiki að kvíði og fleira fái útrás í að býsnast yfir einhverjum 2 dögum, sem skipta kannski ekki öllu máli í heildarmyndinni. Mikilvægt að kanna tilfinningar sínar og skilja af hverju maður gargar allt í einu á greyið kallinn - er það virkilega af því að hann keypti gul epli í staðinn fyrir græn eða er það af því að hann er að fara og maður segist vera sáttur en er það kannski ekki fullkomlega. Mar' spyr sig...

Boð í nta veldi

2006-11-29T19:07:00.000Z

Snorri fer aftur til Afghanistan á mánudaginn 4. desember. Því hafa alls kyns boð fjölfaldast. Á föstudaginn var vorum við boðin í kvöldmat til systur hans og mágs. Þar voru auðvitað kræsingar á boðstólum, að venju. Á sunnudaginn fórum við bæði í kaffi til foreldra hans og í bloggarakvöldverð til Hildigunnar. Yndislegar en ólíkar upplifanir. Alltaf jafn huggulegt að fara í kaffi til tengdó, því ekki eru þau bara yndislegt fólk, heldur er tengdó mikil eldhúskona og bakar og eldar af list.

Hildigunnur og hennar spúsi klikka nú heldur aldrei í matardeildinni og svo var það viðbótaránægja að hitta hina og þessa bloggara, tala frönsku við spúsa Parísardömunnar og hitta Baun, sem ég reyndar man eftir úr menntaskóla. Frábært kvöld.

Svo tóku okkar eigins bjóð við. Í gærkvöldi var Friðargæslusammenkomst - þrír félagar Snorra ásamt eiginkonum og börnum. Hver kom með eitthvað á borðið og við lögðum til bætta Ora humarsúpu. Svona stöndum VIÐ okkur nú í matargerðinni... Tókst vel og skemmtilega - fullt af fallegum, vel uppöldum og skemmtilegum börnum frá tæplega 1 árs upp í 14 (Strumpur var aldursforseti ungviðisins).

Í kvöld koma svo tengdó, mamma og systir mín í kvöldkaffi, á föstudaginn kemur mágkona mín og svili, ásamt dætrum, í kvöld mat og á laugardagskvöldið koma stór- og spilavinir okkar Haddi og Ella í kvöldmat og spilerí. Hef ekki tekið svona törn lengi. En þegar búðið er að taka almennilega til og byrjað að baka og elda, gengur þetta allt upp.

Gamlir (ótrúlega góðir) vinnufélagar

2006-11-29T19:05:00.000Z

Frábært að koma upp í Vogaskóla og þar þekki ég næstum alla starfsmenn. Lítil starfsmannavelta hlýtur að benda til stöðugleika og vellíðanar. Flestir heilsuðu mér eins og ég hefði aldrei farið. Frábært að hitta aftur þetta skemmtilega, fróða og góða fólk! Líka þá krakka sem ég kannast enn við, þótt flest þeirra séu nú útskrifuð.

Kennsla á ný!!!

2006-11-29T19:01:00.000Z

Ég var varla lent þegar hringt var í mig frá Vogaskóla - mínum gamla vinnustað - og ég var beðin um að taka að mér afleysingar í 2 vikur (sem enduðu svo reyndar með að verða 3). Samfélagsfræði í 8. og 9. bekk og íslenska í öðrum 9. bekknum. Ég sagði jahá (hef saknað kennslunnar) og byrjaði föstudaginn var.

Úffffff. Var aðeins búin að gleyma að þótt þetta sé voðalega gaman og gefandi, er þetta grimmilega þreytandi. Hef ekki unnið í svona desibelastyrk í meira en 2 ár. Annars eru krakkarnir ágætir - bara sumir svolítið órólegir.

Hef þurft að taka upp gamlan sið og leggja mig eftir hádegið, til að halda andlegri og líkamlegri heilsu.

Það er allt í lagi - bara notalegt. Svo gengur mér eiginlega bara betur að sofna á kvöldin ef ég er ekki örmagna. Sef sem sagt miklu meira og það gefst mjög vel.

Ætla samt ekki að skella mér í kennslu aftur nema ég fái tilboð um enskukennslu. Það er mitt fag og þar er ég á heimavelli.

Snjórinn bjargaði

2006-11-29T19:00:00.000Z

mér þegar ég kom heim frá Florida. Var ekki einu sinni með úlpu þegar við lentum - vafði mig inn í tvö sjöl, því snjónum kyngdi niður. En þrátt fyrir lágt hitastig, gaf snjórinn kærkomna birtu.

Síðasta sólbaðið búhú!

2006-11-18T16:42:00.000Z

Þá er Floridatúrinn að lokum kominn. Ætla að leggjast smástund í síðasta sólbaðið, klára svo að pakka. Heimferð í kvöld. 8 stiga frost heima. Bannað að eyðileggja síðasta daginn með því að hugsa um það - verð með Alzheimer þar til í fyrramálið.

Hvað var ég aftur að segja?

Jólagjafainnkaup - BÚIN!

2006-11-15T01:38:00.000Z

Jamm. Því lauk í dag. Í afslöppun og rólegheitum. Svona á að hafa þetta.

Í fyrradag var kalt (upp á flórídskan máta). Ég var nú áfram berfætt, en með létta gollu í farteskinu. Í gær var aftur orðið það hlýtt að tíkin Daisy fékk smá hitaáfall eftir að hafa náð í spýtuna sem húsbóndinn kastar fyrir hana einu sinni of oft. Hún var drifin inn, látin drekka og sett fyrir framan viftu með tvo ískubba úr frystinum við búkinn. Hún var nú fljót að jafna sig, greyið, en okkur brá svolítið að sjá hana allt í einu skjögra um og halda sér ekki uppréttri.

Bæði gærdagurinn og dagurinn í dag fóru í gjafainnkaup en alveg hreint átakalaust. Nú er því lokið, svo við tekur bara alvöru afslöppun fram á föstudag, en þá er ferðinni heitið til Mount Dora, þar sem risaflóamarkaður/antikmarkaður fer fram um helgina. Hlakka fullt til. Og þar eru víst tvær fjörgamlar íslenskar frúr sem reka bar. Þangað ætlum við að kíkja og heilsa upp á þær. Skilst að þær séu systur og m.a.s. skyldar einhverjum fallhlífarstökkvara sem Snorri kannast við. Lítill heimur...

Hlýindakaflanum lýkur á laugardagskvöldið, þegar við fljúgum heim. Þetta á nú samt eftir að fleyta mér ansi lengi...

Eftirköst og margarítur

2006-11-12T16:01:00.000Z

Við Kolla sendum kallana að henda sér út úr flugvélum. Kallinn minn vildi reyndar að ég kæmi með og sæti með aðdáunarsvip í ca 72 tíma. Reyndar var það nú einna helst vegna þess að hann langar til að vera með mér... EN... ég samdi um að kaupa allar jólagjafirnar ef ég fengi að sleppa... Hann var fljótur að samþykkja.

Í gær fórum við Kolla semsagt í búðarrölt og skemmst er frá að segja að við ætluðum varla að koma öllu sem við keyptum inn í litla bílinn hennar... Hún er reyndar nýflutt og þurfti ýmislegt til heimilisins, en ég lagði alveg mitt til.

Eftir margra tíma sjoppíng, fórum við á Cheesecake Factory, þar sem ég var fljót að svolgra í mig tvær margarítur.

Eftirköstin eru nú þannig að við höldum að við komumst ekki af stað fyrr en eftir hádegi í sjoppíng töku tvö. Já, það er ýmislegt eftir á tossalistanum hjá okkur báðum. Vorum þó sammála um að dagurinn í gær hefði verið ansi hreint góður og okkur tekist vel til. Best var auðvitað hvað við gerðum glettilega góða díla.... múhahaha. Hún þekkir allt út og inn og ég fékk fínustu gjafir og föt á sprenghlægilegu verði. Kortin mín eru ekki einu sinni farin að volgna. En spurningin er hvort um nýjar töskur og yfirvigt verði að ræða. Obbobbbobbb.

Skýjað í dag, en HLÝTT... sendi öllum sem skjálfa heima smá yl.

Ég er í FLORIDA!!!

2006-11-09T23:44:00.000Z

Og sólin skín... hahahahah..... Svona er dagsprógrammið:

1 klst sólbað
1 klst útsaumur
1 klst skriftir (skúffubókin...)

Restin af deginum: sofa, tsjilla, lesa, tsjilla... svona á lífið að vera í fríi...

Um helgina ætlar bóndinn að henda sér út úr flugvél (með græjur á bakinu til að húkka ekki í jörðina) og drekka nokkra bjóra með gömlum félögum. Á meðan ætlum við Kolla (sem við búum hjá) að fara á ströndina og í mollið. Bara snilld...

Skjáumst síðar.

Ein afslöppuð og hamingjusöm.

Hraunað yfir Hive

2006-11-02T20:21:00.000Z

Gerði þau afdrifaríku mistök fyrir réttum 3 vikum að láta undan þrýstingi frá Strump og skrá mig hjá Hive til að fá miklu-meiri-hraða-fyrir-miklu-minni-pening.

Eða ekki.

Heimilið hefur verið meira og minna símasambands- og netsambandslaust síðan og við erum búin að grátbiðja Vodafone um að fyrirgefa okkur svikin og leyfa okkur að ,,koma heim" aftur.

Ótrúlegustu skýringar gefa van-hive menn um orsakir, t.d. hafa þeir spurt hversu löng snúran úr ráternum sé og hversu gömul (þeir komu með hana sjálfir og stungu í samband). Ýmsu öðru hafa þeir fundið upp á til að kenna okkur um - flest ætlað heldur heimskara fólki en okkur. Reyndar hljómar þetta yfirleitt eins og þeir sjálfir trúi því sem þeir eru að segja, hversu fáránlegt sem það er. Mér líður stundum eins og í faldri myndavél, afsakið, hlerunarbúnaði, þegar ég spjalla við þessa menn. Verst er að hafa ekki fest þetta allt á blað, því þá væri komið efni í góða brandarabók.

Eina skýringin sem var líkleg var sú að þeir hefðu selt svo mörgum aðgang að þeir réðu ekki við þetta, en það var sagt í þeim tón að við ættum að vera rosalega glöð að vera hjá svona vinsælu fyrirtæki og bíða róleg í þær vikur sem tæki að koma okkur í stöðugt samband við umheiminn að nýju.

Hefðbundin heimilissímtöl hljóma hjá okkur eins og símtölin sem pabbi pantaði til Ísrael í gegnum símstöð á 7.áratug síðustu aldar og oft slitnar sambandið. Rosalega hentugt fyrir verslunareiganda! Tala nú ekki um vandamálið með posann... Bittinú!

Ef við fáum svo mikið sem eyri í reikning frá Hive, skulu þeir fá á baukinn. Þá mætir 1 stk friðarspillisliði í ham og 1 stk sporðdreki með aukaeitur í tungubroddi. Og hananú!

Stök lok og loklaus kör

2006-11-02T20:13:00.000Z

Haldiði ekki að þetta sé bara að gera sig á eBay, betur en neitt annað sem ég hef reynt að koma út áður en ég fer til USA. Þegar ég keypti góðan lager hér um árið (svona oggulítið köttinn í sekknum, en vissi það ekki fyrr en síðar), lét seljandi fylgja frítt með nokkur stök lok og loklaus sykurkör og svoleiðis. Þetta var allt eitthvað ,,gamalt drasl" sem passaði ekki á neitt. Núnú, 2 árum og mikilli upplýsingu síðar, get ég selt þetta á bara nokkuð laglegu verði á eBay. Ég er auðvitað búin að rannsaka nákvæmlega hvað þetta er, hversu gamalt o.s.frv. en þetta kemur samt skemmtilega á óvart. Svona áður en allir fara að róta í skápum eftir stökum lokum ,,made in China", þá ber að tilkynna að laglegt verð er kannski $10.00-20.00, svo við erum ekkert að tala um ríkidæmi. Bara rosalega mikill gróði miðað við 0 í kostnað... Og svo voru þetta lok og kör frá hinu vandaða, virta og fjörgamla fyrirtæki Royal Copenhagen (en ekki eitthvað gamalt drasl)...

Það var dúndurstuð hjá Ömmu Ruth síðasta laugardag og fín sala. Hlakka til næsta laugardags, því fullt er af skemmtilegum munum í búðinni eftir Danmerkurtúrinn. Súkkulaðikönnur, tertuspaðar og ýmislegt annað sem alltaf er verið að spyrjast fyrir um. PLÖÖÖÖÖGGGGGGG.

Höfuðóreiða

2006-10-30T22:17:00.000Z

Eða hauskaos. Ég og sála (kvenkyns sálfræðingurinn minn) komumst að þeirri niðurstöðu að ég væri svona nett rugluð af því að í höfði mínu ríkti stundum megn óreiða. Kaos hefur reyndar verið kallað ringulreið á íslensku en einhvern tímann sagði einhver mér eitthvað dónalegt því tengt og ég á erfitt með að nota orðið án þess að upp komi einhvers konar dónasena í höfði mér.

Óreiða ríkir oft í mínu heilabúi - alltaf að reyna að muna það sem ég gleymdi að skrifa niður, eða að gleyma að lesa það sem ég mundi eftir að skrifa niður. Og setja alls kyns óþarfa á má-ekki-gleyma lista sem eru bara til í höfðinu á mér.

Við tvenns konar aðstæður ríkir ekki óreiða:

A. Þegar ég er úti að ganga (og eitthvað eftir að göngu lýkur).
B. Þegar ég held jöfnum, nokkuð hægum, takti við allt sem ég geri. Þannig haga ég mér í vinnunni. Nú þarf ég bara að æfa mig að láta eins og ég sé í vinnunni heima hjá mér - ja svona að sumu leyti. Kannski ekki Lento eða Adagio (enda er sá taktur ekkert vinsæll í vinnunni), en svona Andante Moderato. Ekki Presto, eins og ég enda svo oft í. Það gengur bara hreint ekkert meira undan mér þannig og ég spana bara upp í mér einhvers konar heilahvirfilbyl.

Reyndar ríkir friður við nokkrar aðrar aðstæður, en þær fylgja yfirleitt ekki daglegu amstri, eins og liggjandi á ströndinni eða í nuddi eða í heitu baði. En þetta fellur auðvitað allt undir meðvitaðar slökunaraðgerðir.

Jæja, okkur hjónakornunum fannst 10.nóvember kannski fullseint, svo við fengum brottför til Florida breytt í 7.nóvember fyrir smáaur.

Þetta er auðvitað bara ógeðslega fyndið... Ef ég hlæ ekki að svona, þá leggst ég bara inn á geðdeild. Ætla frekar að hlæja.

Alli Sæm Læt

2006-10-29T18:11:00.000Z

Sem útleggst líka: Léttur Alzheimer.

Ætla ekki að klára ferðasöguna. Bara það sem flokkast undir fyrirsögnina (í og eftir ferð):

- Gleymdi uppáhaldseyrnalokkunum mínum á fyrra hótelinu. Hringdi samdægurs (og daginn eftir). Þeir hurfu.

- Gleymdi að láta Securitas hafa lykilinn að bílnum þegar ég var í Flugstöð Leifs hins heppna. Ætlaði að láta þá hafa lyklana, biðja þá um að færa bílinn yfir í langtímastæði, láta þrífa, og koma með hann aftur þegar við kæmum heim. Varð að hringja nokkur símtöl heim til að koma í veg fyrir að hann yrði dreginn í burtu og borgaði svo meira fyrir bílastæðið heldur en ég hefði gert fyrir alla hina þjónustuna (og auðvitað er bíllinn jafn gauðdrullugur og fyrir).

- Ætlaði til Florida með manninum 6.nóvember. Var búin að skrifa það í dagatal, segja vinnuveitanda, vinum og vandamönnum (og eiginmanninum). Var búin að segja þeirri sem ætlar að hýsa okkur. Var búin að segja syninum og var að garfa í pössun. Var búin að segja öllum kúnnunum sem eru að kaupa af mér á eBay og ég mun senda vörurnar til eftir að ég kem út. Nema við erum ekkert að fara fyrr en 10.nóvember... Hef enga skýringu. Keypti sjálf miðana. Var bara óvart að skoða þá í dag og hið óskýranlega kom í ljós.

- Man ekki eftir fleiru svona, en miðað við ofangreint, þá er örugglega fleira í gangi...

Hjálp!

Helmingi meira að gera þegar betri helmingurinn er heima!

2006-10-24T21:40:00.000Z

Svo heldur maður að þá geti maður dreift verkunum...

Jæja, þetta er allt skemmtilegt. Skulda víst ferðasögu frá Köben.

Dagur 1 (eða eiginlega dagur núll, því að bóndinn flýtti för og ég þar af leiðandi líka). Frábært að fara frá Keflavík rétt eftir hádegið - þvílíkt stressleysi og flugstöðin hálftóm! Náði í hina frúna í Kópavoginn og svo bara beinustu leið út á flugvöll. Í fríhöfninni náði ég í nýju gleraugun sem ég var búin að panta - svona líka ljómandi smart. Svo birgðum við okkur upp af snyrtivörum og fengum okkur hvítvínsglas. Um borð í vélinni tók ég veskið mitt upp og setti í vasann fyrir framan mig, svona ef ég skyldi kaupa mér rauðvín með matnum. Það kom sér svo heldur en ekki illa að brennivínsgenið í mér er frekar slappt, því rauðvínið keypti ég ekki og gleymdi svo veskinu í vasanum með litlum 4.500 dönskum krónum! Venjulega er maður nú ekki með svona fjárhæðir í beinhörðum með sér, á tímum kortanna, en þetta var ætlað í flóamarkaðsbrask fyrir Ömmu Ruth. Veskið hafði þar að auki verið tæmt af öllum bókasafns- og félagsskírteinum og ekkert til að auðkenna það mér, nema 2ja ára gömul mynd af Strumpi. Veskið hefur hvorki komið fram í Köben né hér heima og er víst óhætt að telja féð glatað mér. Ég vona bara að sá sem tók það hafi verið blásnauður námsmaður eða einstæð móðir...

Svona atvik fara víst saman í hópum og eru því tvö enn ótalin, en þau koma ekki fyrr en á degi 2.

Í Köben var smá bið eftir herramönnunum frá Afghanistan, svo við dömurnar skruppum yfir á Hilton til að næra okkur. Þar var boðið upp á hlaðborð sem okkur leist ágætlega á. Þegar við vorum búnar að borða kom reikningurinn og fannst okkur hann nú svona í hærra lagi fyrir hálfgerðan salatbar. Áttuðum okkur svo á því að annars staðar í salnum voru steikur og fínerí sem var innifalið en höfðu farið fram hjá okkur. Þar sem við vorum komnar með grænfóður og reyktan lax upp í kok og slepptum því bara. Það var akkúrat á þessari stundu sem peningahvarfið mikla uppgötvaðist. Mér vildi reyndar til happs að ég hafði tekið smávegis af peningum og sett í annað veski (aðallega af því að bunkinn var svo þykkur, ekkert til öryggis - því miður var veskið sem varð eftir í flugvélinni stærra og tók meira af seðlum). Einnig voru kortin vís, þannig að ég var ekki alveg lens.

Þannig fór það að þegar menn okkar birtust, var ég í taugahrúgu, hlaupandi um allan völl að leita að leiðum til að nálgast veskið.

Mér tókst nú samt að gleðjast yfir heimkomu herrans. Mikið var skrýtið hversu mikla virðingu og velþóknun fólk sýndi þeim þarna á flugvellinum (nokkrir Danir voru að koma líka). Reyndar rak einn upp undirskálaaugu og sagði: Íslendingar í einkennisbúning - eru Íslendingar nokkuð með her? Nei, sögðum við. Hvað eruð þið þá? Ekki her og ekki hér. Náunginn elti okkur út - bara svona ofurvenjulegur kurteis Dani - alveg gáttaður á þessu.

Þeir eru auðvitað í herbúningum þarna úti og á leiðinni heim til Evrópu. Á leiðinni heim eru þeir í venjulegum fötum. Á leiðinni út eru þeir í venjulegum fötum og fara svo inn á klósett til að skipta í Osló... Frekar spes...

Hvað sem öðru líður, þá eru þeir vissulega í einkennisbúningum við störf sín í Afghanistan og bera vopn sér til varnar, en það er nú svolítið langsótt að kalla 20-25 manns sem eru ráðnir í 3 mánuði her.

Jæja, bóndinn kallar á kvalitítæm. Framhald ferðasögu fljótlega.

Komin aftur!

2006-10-22T22:42:00.000Z

Jamm. Búin að endurheimta bóndann í Köben (s.s. hittumst þar og svo tók ég hann með mér heim) og lenda svo í bölv... tölvuvandræðum, sem skýrir langa þögn.

Köben var stórfín og veðrið dásamlegt. Þar var rölt um, borðar mikið af svakalega góðum mat og keypt heill hellingur af postulíni fyrir Ömmu Ruth. Nánari ferðasaga fljótlega.

Æðislegt að fá bóndann heim! Fæ að njóta hans fram í byrjun desember. Þá fer hann fram að jólum en verður svo heima yfir blájólin. Svo er hann farinn aftur, fyrir áramót, fram í byrjum mars. Stefnum á góðar og innihaldsríkar stundir saman, sumar með Strumpi og sumar án...

Bara rétt að gefa frá mér lífsmark - meira mjög fljótlega.

Afmælið heppnaðist stórkostlega!

2006-10-08T16:52:00.000Z

Mikið var gaman í Ömmu Ruth í gær! Stöðug traffík allan daginn - fólk þáði sérrí og konfekt og keypti allt mögulegt. Margir voru að koma í fyrsta sinn og voru agalega hrifnir - tóku spjöld hjá mér til að kynna fyrir vinkonum og frænkum - og ætla að koma aftur. Margir vinir og vandamenn litu líka við og héldu upp á daginn með mér.

Frábær dagur!

Nú verður lokað næsta laugardag, því þá verð í ég ,,innkaupaferð". Eiginlega er ég nú að fara að hitta hann Snorra minn, loksins, sem kemur frá Afghanistan í vikunni. Við ætlum að hafa það svo ljómandi huggulegt saman í nokkra daga áður en haldið er heim í hverdaginn. En það verður sko örugglega kíkt í nokkrar antikbúðir og á einhverja flóamarkaði... Annað væri ekki hægt, enda þarf ég að útvega nokkrum frúm muni inn í stellin þeirra.

Í kvöld er svo keila hjá starfsmönnum 101 hotel og verður eflaust mikið fjör að venju.

Gaman að vera til!

Amma Ruth á afmæli!

2006-10-07T10:03:00.000Z

Elsku lesendur - fyrirgefið fjarvistina. Ég hef verið á haus að undirbúa 2ja ára afmæli Ömmu Ruthar.

Í dag er semsagt afmælishátíð og 70% afsláttur af völdum vörum (Hildigunnur - m.a. af meðdiskum í stíl við bollana sem þú fékkst hjá mér...). 10% afsláttur er svo af öðru til vina og vandamanna, þ.m.t. blogglesenda. Það eina sem ekki er á afslætti eru vörur sem ég er með í umboðssölu.

Sérrí og konfekt handa öllum á meðan birgðir endast!

Mikið væri gaman að sjá ykkur sem flest.

Mér er misboðið

2006-09-28T18:21:00.000Z

10-15.000 manns gengu með Ómari og frú Vigdísi. Fjölmiðlar gerðu úr því eina mynd og nokkur orð. Svona: krúttlegt og næs - allir svo sætir og góðir og náttúrusinnaðir. Hvenær gengu 10-15.000 manns síðast saman til að mótmæla einhverju! Ha!!! Frjálsir fjölmiðlar? Hlutlaus umfjöllun? Er einhver ekki sammála?

Hefði gengið ef hitinn hefði verið lægri og hóstinn minni. Og ekki endilega fyrst og fremst vegna umhverfissjónarmiða heldur til að mótmæla þeirri stefnu að leggjast niður og glenna út klofið fyrir einu illræmdasta stórfyrirtæki í heimi.

Urrrrrrr.

Hóst, snöft

2006-09-24T20:05:00.000Z

Ekki batnar það. Loksins er ég búin að kveða kalkúninn í kútinn en þá tekur hóstinn við að halda fyrir mér vöku. Búin að hósta á 4ðu viku. Í dag leystist hóstinn loks upp í krananefskvef. Veiii.

Er búin að reyna að hafa hátt undir höfði á næturnar, síðustu vikuna, svo ég hósti ekki eins svakalega. Það leiddi af sér hálsríg dauðans. Er undirlögð af vefjgigtarverkjum, hósta, nefrennsli og hálsríg. Er eiginlega ekki á vetur setjandi. Samt er enn von: þetta getur varla versnað... Hehe, ætli ég fari ekki bara á túr í ofanálag...

Sem minnir mig á svolítið skemmtilegt (ekki veitir af). Ég var búin að eiga í óttalegu basli við blæðingar - þær stóðu yfir í allt að 10 daga - og datt svona helst í hug að nú væri breytingaskeiðið að hefjast. Kannski svona með fyrra fallinu, en hvað dettur manni ekki í hug. Fór með hálfum huga til kvensjúkdómalæknis míns, sem hlustaði á raunir mínar. Svo skoðaði hann mig og sagði: Hei, ég sé hvað er að. Ég geri bara við þetta. Svo kom smá potpot og pínu æjæj og svo var ég bara búin í viðgerð! Og hef ekki verið við þetta vandamál vör síðan! Segiði svo að heimsóknir til læknis geti ekki verið svolítið skemmtilegar!

Er barasta komin í miklu betra skap að rifja upp þessa sögu. Ætla að fara snýta mér svona 15 sinnum og vita hvort það dugar ekki fram eftir kvöldi.

Öfugsnúinn sólarhringur til hálfs

2006-09-21T19:37:00.000Z

Erfiðlega gengur með kalda kalkúninn en ég er samt BJARTSÝN (takið eftir, Baun og Syngibjörg) á að þetta muni hafast.

Eiginlega sofna ég ekki fyrr en undir morgun og vakna svo upp úr afar óþægilegum draumförum, sveitt og súr, undir hádegið. Fátt man ég af draumförum nema að ég var m.a. hálfa nótt að skafa kísil innan úr sturtuhurðunum. Þetta flokkast víst seint undir martröð, en samt ekki neitt skemmtiefni. Vá, í hverju ætli undirmeðvitundin sé að pæla, fyrst mig dreymir svo þungt um svo ómerkilegt efni... Ekki viss um að ég vilji vita það. Þetta er eitthvað hevví anal...

Kaldur kalkúnn

2006-09-18T20:05:00.000Z

á svefntöflurnar! Þegar ég kom heim í augnabliks óallsgáðu ástandi snemma á sunnudagsmorguninn var ég nú ekki ölvaðri en svo að mér fannst óþarfi að bæta svefntöflum ofan á allt glundrið. Svaf nú ekki mikið eða vel, en lifði gærdaginn samt blessunarlega af. Ákvað svo í gærkvöldi að halda hetjudáðum áfram og fór í rúmið lyfjalaus. Var andvaka alla nóttina en náði að dorma svona 3-4 tíma í morgun. Verra verður það ekki (af fyrri reynslu), svo nú er bara að halda sínu striki og losa sig við gervisvefninn.

Þið sem notið svefnlyf, ekki misskilja mig. Þau eiga fullkomlega rétt á sér við sumar aðstæður og hafa bjargað mér frá innlögn á geðdeild á stundum. En núna þarf ég að prófa að vera án þeirra og vita hvernig gengur.

Geðið á uppleið... og lífið að taka á sig lit.

Gaman að vera til í dag. Ætla að gera ráð fyrir að morgundagurinn verði líka þokkalega góður! Lifi bjartsýnin...

Matti malar

2006-09-18T20:00:00.000Z

eins og dráttarvél. Hann fann nebbla lykt af fiski sem ég var að sjóða áðan og vefur sér nú utan um fingur mér á lyklaborðinu, teygir fram tærnar og dúmpar létt á mig, snýr sér svo á bakið og blimskakkar augunum til að vita hvort ég skilji ekki hintið: Drullastu til að gefa mér soðningu! Nýsoðinn fiskur er það allra besta sem hann fær. Skrýtið. Ég man þá tíð að heimiliskötturinn (þegar ég var lítil) fékk alltaf soðningu og varð þvílíkt uppnuminn að fá eitthvað annað.

Annars veit hann Matti nú hvað hann syngur. Skilur líðan mína betur en nokkur annar heimilismaður - veit hvenær hann á að koma og knúsa mig og hvenær hann á að láta mig í friði. Nema ef fiskur er annars vegar, þá slær út í fyrir honum. Þorsklyktin glepur og villir honum sýn. T.d. á hann alveg að vita að lyklaborðið er heilagt!

Hann er nú flottastur katta...

Ojojojjjjj

2006-09-17T18:26:00.000Z

Hrundi bara í'ðað í nótt!

Var að vinna í gærkvöldi á 101. Allt gekk eins og í sögu í samkvæminu mikla og þegar búið var að loka tók ég þá ákvörðun að kíkja nú einu sinni með vinnufélögunum yfir á Næsta bar og taka bara leigubíl heim. Ætlaði að fá mér einn drykk....

Áttaði mig eftir tvo tvöfalda og viskískot að klukkan var orðin fimm og verið að loka... Vorum sko að spila bráðskemmtilegt spil sem nefnist Forseti og skemmtum okkur konunglega (nú, eða forsetalega). Komst heim við góðan leik, en varð eitthvað svoldið lasleg þegar ég lagðist upp í, svo ég eyddi meira en klukkutíma í að rölta um húsið, borða og drekka vatn, til að forðast vanlíðan. Svaf svo fram eftir degi og er bara nokkuð brött.

Það er augljóslega ódýrt að fylla mig, en ég er ekki frá því að ég kíki aftur með krökkunum, þótt ég láti mér kannski einn drykk nægja næst. Það var voðalega gaman. Eiginlega bara akkúrat það sem ég þurfti eftir depurð síðustu vikna.

Og allt er á uppleið.

Köben í höfn

2006-09-15T17:11:00.000Z

Semsagt búin að kaupa miða til Kaupmannahafnar. Ætlaði að nota vildarpunkta, en það er alltaf uppselt í vildarpunktasætin, þótt önnur lággjaldasæti séu hvert um annað þvert. óvell.

Svo er verið að græja FÍNT hótel fyrir okkur og hin ,,offiserahjónin" sem verða þarna á sama tíma.

Snorri tók nebbla hirð vina sinna með sér til Fjarkistan að leika sér í stóra sandkassanum, eða þannig. Að öllu gamni slepptu, þá æxlaðist það þannig að nokkrir ágætir vinir hans sóttu um og fengu stöður, enda flestir Flugbjörgunarsveitarjaxlar með alls kyns viðeigandi reynslu.

Einn æskuvinur hans ætlar líka að hitta sína frú í Köben, svo við tjéllurnar förum saman snemma morguns 12.okt og hittum þá um kvöldið. Þannig gefst okkur tækifæri á að gera það sem okkur langar helst áður en þeir koma (veifandi visakortunum...)

Reyndar langar mig mest til að fara í allar antikbúðir og á alla flóamarkaði sem hægt er að finna. Snorri kvíðir því svolítið. Er búinn að taka af mér loforð um að hemja mig, en á móti sagði ég honum að hann yrði að láta sig hafa það að eyða með mér örlitlum tíma í þetta. Svo skjallaði ég hann til að mýkja hann upp og sagði að hann hefði svo gott auga. Sem hann reyndar hefur. Hann sér alltaf umsvifalaust ef eitthvað er að postulíninu eða kristalnum sem ég er á leiðinni að láta plata inn á mig. Svo finnst honum þetta ekkert leiðinlegt, svona í hófi.

Er búin að hósta stanslaust í meira en viku og ætla ekkert að losna við þetta. Er búin að tala við lækni, sem kvað þetta vera umgangspest. Er slöpp af svefnleysi, því hóstinn vekur mig endalaust. Ákvað að vera heima í dag, því á morgun er Amma Ruth opin og svo þarf ég að vinna á 101 annað kvöld. Þar verður mikið einkasamkvæmi sem ég var aðaltengiliðurinn í að skipuleggja (samkvæmishöldur er frá Bretlandi) og ég var búin að lofa að vera á staðnum.

Jamm. Best að leggjast aftur upp í. Eins gott að ég var nýbúin að fara á bókasafnið!

Ársgamalt fótbrot!

2006-09-14T18:52:00.000Z

Detti mér nú allar...

Strumpur kvartaði og kveinaði fyrir ári að sér væri alltaf svo illt í fætinum. Fórum til læknis sem kvað þetta vera vaxtarverki.

Strumpur kvartaði síðan alltaf öðru hvoru og var sagt að hætta þessu væli.

Á mánudaginn kom hann draghaltur af handboltaæfingu og ekki var hann skárri eftir 5 km hlaup í íþróttum í gærmorgun, svo ég druslaði honum aftur til læknis. Sá taldi best að láta mynda og sendi okkur upp á slysó.

Kom þar í ljós að allan þennan tíma hefur hann þjáðst af litlu ristarbeinbroti! Ræfilstuskurófan!

Er núna í spelku og með hækjur. Þarf reyndar ekki gifs, en þetta þarf að fá að jafna sig... nema hvað.

Er með mega samviskubit og dekra við hann hvað ég get...

Maður á að hlusta á börnin sín!

Á uppleið

2006-09-14T18:27:00.000Z

Jæja, dagurinn í dag ER betri en í gær. Og vonandi verður morgundagurinn ENN betri! Margir ljáðu mér auga í gær og óskuðu mér bata. TAKK!

Skrýtið. Dagurinn í dag er í sjálfu sér ekkert öðruvísi en sá í gær. Mér bara líður ögn skár. Veit ekkert af hverju. (Auðvitað ekki, annars myndi ég láta mér líða betur oftar... dööööh).

Fór m.a.s. loksins að garfa í því að panta far til Köben og hótel, til að hitta Snorra á sinni heimleið frá Fjarkistan.

Undarlegur andsk... hvernig maður hefur sig ekki einu sinni í að gera það sem er sannarlega skemmtilegt - eins og að panta far til útlanda og finna lúxushótel!

Jamm.

Svarti hundurinn

2006-09-13T12:55:00.000Z

Það kallaði Árni Tryggvason þunglyndið. Hann (þ.e.a.s. hundurinn) er búinn að vera á hælunum á mér í nokkrar vikur og beit svo loks.

Það er vont að finnast maður vera vond móðir, ástlaus eiginkona, leiðinleg vinkona og ættingi. Vont að líta í spegil og sjá bara súra, sviplausa kellingu, sem virðist eldast hraðflugi. Vont að þurfa að beita öllum sínum kröftum í að fara fram úr á morgnana og finna svo einhvern varaforða til að komast út úr húsi. Vont að geta ekki grátið, ekki hlegið, ekki haft áhuga á neinu, nema sofa.

Líkaminn segist vera þreyttur og þjáður. Skynsemin segir mér að hugurinn stjórni ferðinni og plati líkamann. Samt er ég þreytt og þjáð.

Verst er þegar fólk hrósar mér fyrir að líta vel út. Af því að ég hef grennst smávegis. Andlitið er fölt, tekið og laust við farða. Hárið er eins og heysáta. Fötin eru það sem fannst á gólfinu. Augun eru líflaus. En ég hef grennnnnnssssstttt! Jeiiiii. Kemur helst til af því að ég hef ekki áhuga á að borða frekar en að ég hafi áhuga á neinu öðru. Borða samt af gömlum vana, en ekki mikið. Ótrúlegt að þetta skuli vera það eina sem sumt fólk sér.

Hef loks fengið góðan sálfræðing. En það miðar hægt. Þarf ég stærri skammt af lyfjum? Þarf ég öðruvísi lyf. Á ég að hætta að taka þau og ,,tala mig út úr tilfinningunum"? Er mögulega eitthvað að mér líkamlega? Þori varla lengur til læknis til að láta segja mér einu sinni enn að það sé ,,ekkert" að mér nema vefjagigt og þunglyndi.

Þetta kast er lengra en flest þau sem ég hef gengið í gegnum. Mál er að linni. Yfirleitt næ ég að telja í mig kjarkinn með því að tauta: Á morgun er nýr dagur. Og oftast er nýr dagur daginn eftir. En þegar nýr dagur lætur á sér standa vikum saman, fer ljósið við endan á göngunum að dofna. Hvenær getur maður með góðri samvisku ekki meir? Aldrei. En hvenær þagnar samviskan? Vonandi aldrei heldur.

Gott er að eiga besta son í heimi. En takmörk eru fyrir því hvað maður vill leggja á barnið sitt. Finn eiginlega alltaf örlítinn þrekblossa til að vera mamma. En ekki alltaf. Það er það versta í heimi!

Þyrfti nauðsynlega að reyna að rifja upp samlíkingu mína með sykursýki og þunglyndi. Bæði ólæknandi. Lífsnauðsynlegt að fylgjast vel sjálfur með einkennum og tékka á sér reglulega. Lífsnauðsynlegt að vera undir eftirliti fagmanneskju. Og ekkert sem maður getur gert að því að hafa fengið þennan sjúkdóm (þ.e.a.s. sykursýki I).

Gott að rifja þetta upp. Man að ég er ekki aumingi, heldur veik. Vonast til að mér batni bráðlega.

Mamma talar um allt

2006-09-12T21:06:00.000Z

Um daginn var ég að keyra með syni mínum. Hann talaði, að venju, út í eitt. Og spurði. Í þetta skipti spurði hann mig mýmargra persónulegra spurninga úr fortíð minni. Ég svaraði eftir bestu getu, svona eins og samviska mín og þroski hans leyfa. Engu laug ég en leyfði mér að svara ekki alveg öllu.

Svo kom stutt þögn (fjúkkett).

Svo sagði hann: Mamma, þú talar um allt! Svona er þetta ekki í Frakklandi.
Ég: Er það gott eða vont?
Hann: (með þunga) Gott! Það er hægt að tala við þig um allt. Það er frábært.

Ég elska hann líka...

Bunga

2006-09-10T18:17:00.000Z

Ekki svona hæð eða óléttukúla, heldur búð á Laugaveginum. Þar fást alveg ógysssslega sætir skór á 2.400,- Til í öllum regnbogans litum - útsaumaðir og agalega spes. Ekki reyndar fyrir vetrarveður. Frekar svona dúlluskór. En fyrir þennan pening, lét ég mig ekki muna um að kaupa tvö pör.

Bara að athuga að númerin inni í þeim eru tveimur of lítil. Ég nota númer 38 og keypti þar af leiðandi skó númer 40. Skilljú?

Þarna eru líka föt, sem passa á 12 ára stelpur en eru ætluð fullorðnum konum. Vörurnar eru nebbla frá Malasíu og ég sagði hjónunum sem reka búðina að þau þyrftu að láta gera fyrir sig oggulítið stærri föt svo þau pössuðu á íslenskar kjarnakonur. Þau tóku því vel - höfðu ekki alveg fattað þetta... Kannski fást þar fyrir jólin smart, öðruvísi föt í norðurhjarastærðum?

Fimmti í sólberjatínslu

2006-09-06T19:48:00.000Z

Það er verið að tína af sólberjarunnanum í fimmta sinn! Þetta er EINN runni. Ég held ég selji aðgang á næsta ári.

Hrikalega fékk ég góðan Nigellu-mat hjá Hildigunni í dag. Er enn að sleikja út um.

Fyndið. Einhvern tímann heyrði ég að umræðuefni kvenna eftir aldri væru svona:

10-20 ára: Föt og strákar
20-30 ára: Kynlíf
30-40 ára: Húsbúnaður
40-50 ára: Matur
50-60 ára: Heilsan
Yfir 60 ára: Hægðirnar

Ég er eitthvað seinþroska. Ég er enn á húsbúnaðarstiginu, þrátt fyrir heilmikinn mataráhuga. Og tek dýfur á fyrri skeið líka. Kannski einna helst að ég sé hætt að tala um stráka. Svoldið perró á mínum aldri. Tala auðvitað stundum um karlmenn... Tala reyndar um heilsu og hægðir líka. Vá. Ég er svona aldurslaus... eins og Catherine Deneuve...

Tiltekt - taka númer fullt og eitthvað

2006-09-05T20:29:00.001Z

Áfram í tiltektinni - nú er ég í bankareikningunum, visa-slippunum og svoleiðis namminammi. Alltaf vantar eitthvað af slippum - kannast einhver við það. Reyndar er ég að spá í að hætta að safna þessum slippum, því bóndinn skilar aldrei öllum inn, svo að þetta gengur hvort eð er aldrei upp.

Hins vegar er deginum ljósara að ég þarf að vera nákvæmari í yfirferð á slippum búðarinnar. Ég er nú þegar búin að finna 10.000 kall sem Landsbankinn skuldar Ömmu Ruth...!!! Skohhh!

Óxla (stafsetning Hildigunnar) leiðinlegt verk en ákaflega þarft. Vodka og tónik hjálpar.

Afmælisgleymska

2006-09-05T20:25:00.000Z

Böööö... við strumpur verðlaunuðum okkur svo rækilega eftir vinnutörnina á sunnudaginn að við steingleymdum 14 ára afmæli sem búið var að bjóða okkur í. Skrifast algerlega á mig, reyndar, því ég hafði m.a.s. gleymt að segja honum frá þessu. Fórum full iðrunar með blómvönd í gærkvöldi og þáðum rústir. Frekar sneypin. Strumpur sagði þegar við vorum að leggja bílnum: ,,Við verðum víst að fara inn með skottið á milli lappanna"... Okkur var reyndar fyrirgefið, enda um eðalfólk að ræða.

Heiladauði

2006-09-03T19:17:00.000Z

Eftir hörkuvinnu í 8½ tíma (kortér í mat), er frúin nett steikt (svona medium-rare). Strumpur var líka að vinna - straujaði grilljón servíettur og þvoði og þurrkaði og braut saman. Fórum á Café Cultura eftir vinnu og fengum okkur í gogginn. Tókum þar með kjúllann sem átti að vera í kvöldmat út af dagskrá. Frestað til morguns.

Urðum sammála um að eftir svona törn væri það eina í stöðunni að leigja mynd og flatmaga. Tókum Jarhead. Samkvæmt útlistun í myndinni stendur það fyrir tóman haus. Fundum ákveðinn samhljóm. Ferlega tragísk mynd eitthvað, en samt hefur hún upp til hæstu hæða þessa macho typpaframlenginu sem riffill leyniskyttunar er. Fullvaxnir karlmenn sem fá grátkast yfir því að mega ekki skjóta einhvern - bara einhvern - alveg sama hvern... Mér er hálf flökurt. Þessi mynd pirraði mig hrikalega af því að hún vakti hjá mér samúð með aumingja mönnunum sem voru búnir að æfa sig og æfa, mánuðum saman, og fengu svo ekki að vera memm. Sem þýðir aðeins eitt: þetta er skratti vel gerð mynd en hún fór samt agalega fyrir brjóstið á mér. Óþægilegt.

Er einhver þarna???

2006-09-02T22:46:00.000Z

Sko, nú blogga ég feitt og næstum daglega en fæ engar athugasemdir (nema frá Hildigunni, takktakk). Nú er spurt: Er einhver að lesa? Fyrir utan Hildigunni. Væri voða gaman að vita það. Býð hér með þeim sem lesa að fara í comment og skilja eftir sig skilaboð. Alveg nóg að segja hæ.

Bíð spennt.

Geymsluþrif

2006-09-02T16:35:00.000Z

Jamm. Skrifstofan fyrr í vikunni og geymslan núna. Reyndar svona yfirborðsþrif en komst að því að við eigum ótrúlega margar ferðatöskur. Mest fer fyrir monstrinu sem strumpur fékk í fermingargjöf frá systur minni. Hann fékk að fara með henni og velja sjálfur og keypti stærstu töskuna. Stærst = best. Mest fyrir peninginn o.s.frv. Nema monstrið kom með okkur í Ameríkutúrinn í júní og kemur ALDREI með aftur. það passaði bara í skottið á stærstu bílum og engan veginn er hægt að fylla þessa tösku án þess að hún hrökkvi yfir í yfirvigt (jafnvel þótt mar fyll'ana af frauðplasti...) Hann komst enn frekar að þessu á leið heim frá Frakklandi, þegar hann þurfti að punga út fullt af evrum í yfirvigt. En svona lærist ekki nema af reynslu. Stóri kosturinn við hana er að næstum allar aðrar töskur heimilisins komast ofan í hana, svo hún tekur ekkert mikið viðbótarpláss í geymslunni.

Fann annars ekkert markvert nema gamla skó, ló og könguló.

Veggfóður

2006-09-02T16:32:00.000Z

Nú er ég búin að gúgla veggfóður þangað til chinoiserie og toile de jouy lekur út um öll skilningarvit. Og ekkert finn ég flottara en það sem ég er með uppi á vegg (fyrir utan auðvitað að það þarf að panta, bíða og borga morð fjár)! Bara skella sér á Laura Ashley fóðrið og demba þessu upp. Jibbirallirei! OK, smá varnagli. Áttaði mig á því að Bólstrarinn er með prufur sem hægt er að panta eftir. Þá getur maður alla veganna farið með heim og skoðað í mismunandi birtu. Frekar óhægt með það sem mar gúglar.

Já, engar vöflur - lifum hættulega!

Ekki nóg með

2006-09-01T18:41:00.000Z

að við hjónin ætlum til Florida í nóvember, heldur erum við líka búin að sammælast um að hittast í Köben þegar hann er á leiðinni heim! 12-17 október ætlum við að vera á huggulegu hóteli, borða góðan mat og fara á fullt af loppemarkeder... fyrir Ömmu Ruth. Reyndar þurfti ég að lofa því í Skype-samtali til Afghanistan áðan að eyða ekki öllum tímanum í antikbúðum og á flóamörkuðum. Ohhhhh... Ég er strax farin að safna addressum á antikbúðum og flóamörkuðum í Florida - svona á svæðinu þar sem við verðum. Alveg sjúk. Gott fyrir Ömmu Ruth.

Nú fer Tobias heim til Þýskalands í nótt. Gott verður að koma stofunni aftur í stand en slæmt að missa sláttumanninn. Verð bara að þjálfa strump.

Fór út að borða á 101 í gærkvöldi (fékk spes leyfi, því starfsfólki er ekki ætlað að borða þar, eins og víða í veitingageiranum). Verð eiginlega að mæla með matnum. Hann var bara æðislegur! Fengum rétt kvöldsins - hvítvínssoðna stórlúðu með humri og fettuchine. Algert lostæti! Það er von á nýjum matseðli, sem ég er að prófarkarlesa. Hann lítur hrikalega vel út og verðið er mjög sanngjarnt á réttunum.

Tók mér frí í gær og þreif skrifstofuna mína. Ekki veitti af! Fann margan fjársjóðinn, t.d. netfangið hjá kallinum sem er að smíða brynju á Snorra og eldgamlan miða með símanúmeri mannsins sem steypti fyrir mig kjallaratröppurnar fyrir tveimur árum og sem eru að gefa sig aftur. Hah! Nú fær hann sko að heyra í mér! Ég mundi nefnilega bara að hann hét Jónas, og auðvitað fékk ég aldrei neinn reikning hjá honum. Rosalega eru margir iðnaðarmenn gjarnir á að kúga fólk! Vinafólk mitt er búið að búa heima hjá foreldrum hennar síðan fyrir jól (!!!) því iðnaðarmennirnir sem eru að gera upp húsið þeirra (bara eina hæð, takið eftir), eru búnir að vera að gera flest allt annað (á öðrum stöðum). Þau voru að fá nýja áætlun í gær: a.m.k. 3 mánuðir í viðbót. Þá sagði vinkona mín stopp. Hún er að fara í erfiða aðgerð og sagði þeim að þetta gengi bara ekki lengur. Eftir að hafa lesið yfir þeim og þrýst á þá, kom ný áætlun: svona 10-14 dagar!!! Jamm. Sem segir sitt um fyrri áætlun. Guði sé lof að ég á góða að sem kunna að vinna með höndunum. Þrefalt húrra fyrir tengdapabba mínum og svila. Og Guðjóni píparavini.

Mikið veggfóðurstremma í gangi. Á ég að kaupa skrautlega Laura Ashley veggfóðrið sem engum finnst flott nema mér eða reyna að finna eitthvað flottara á netinu og kaupa í Ameríku (nú, eða Danmörku). Reyndar finnst fólki þetta veggfóður ekki ljótt - því finnst bara að það megi ekki vera svona skrautlegt í svefnherberginu (eða neins staðar annars staðar). Voðalegar skræfur eru þetta. Ef þetta verður algjör bömmer, þá mála ég bara yfir. Jújú, þetta kostar einhvern pening og vinnu, en maður verður nú að taka smá séns stundum ef maður fellur fyrir einhverju flottu. Ég minni fólk nú á að þegar ég ákvað að mála innréttingarnar gömlu, í eldhúsinu, ljósbláar og milliverkið kóralbleikt, voru uppi háværar efasemdarraddir. Nú, þetta kom bara vel út, þótt það hafi kannski ekki allir smekk fyrir að hafa svona heima hjá sér. Allir voða hissa hvað þetta er sætt. Nema ég. Jamm, það væri nú samt gaman að googla svolítið veggfóður... humm... hum...

Margt umleikis

2006-08-29T16:38:00.000Z

svona á haustdögum. Nú verður maður víst að telja haustið komið í lok ágúst - miðast það ekki svona við fyrstu skóladagana? Strumpur kominn á fullt í 9.bekk. Þetta stækkar...

Jæja, bloggdólgurinn dró í land og 101 hotel fær uppreisn æru. Gott mál.

Tengdó kemur að tína ber í kvöld - hér svignar sólberjarunninn og annar rifsberjarunninn er bústinn og flottur líka. Hinn er hins vegar hrikalega ræfilslegur. Skrýtið. Sennilega ekki sama kvæni. Ég á von á að tengdó tíni ekki allt, sérstaklega ekki af sólberjum. Við borðum sáralítið af sultu hér á heimilinu, en mér þætti bráðsnjallt að búa til sólberjasaft. Kann einhver uppskrift að slíku?

Svo verða settar upp nýjar rúllugardínur hjá strumpi og í sjónvarpsherbergið, sem fékk andlitslyftingu síðasta vetur, en alltaf átti eftir að finna myrkvun fyrir gluggann, svo hægt sé að horfa á imbann á sumarkvöldum. Fór sko niður í Z-brautir og gluggatjöld í síðustu viku með gömlu rúllugardínurnar úr herbergi strumps og pantaði eitt sett af nýjum. Fór svo heim og mældi fyrir sjónvarpsherbergisglugganum (vá, flott orð í hengimann) og hringdi inn málin. Var sérstaklega búin að höggva eftir því í rúllugardínusýnishornarekkanum (vá, VÁ) að breiddarmál skildu vera stíf. Mældi upp á 71,5 cm í breidd. Þegar ég svo náði í gardínurnar, sá ég miða á kassanum sem á stóð að breiddarmál rúllugardína skyldu vera stíf UPP Á MILLIMETER. Úppps. Ég var ekki svo nákvæm. Fór heim og þóttist viss að nú hefði ég hlaupið á mig, en viti menn! Gardínan smellpassar! Nú segi ég bara eins og Kristín frænka mín Huber í Þýskalandi: Ich bin ein Glückskind! Sem útleggst fyrir Snorra (því hann er ekki þýskumælandi): Ég er lukkubarn.

Nú er byrjað að elda aftur hér á kvöldin - ekki dugir að reyta einungis snarl í stækkandi strump. Þetta er heldur flóknara svona mjólkurvöru-, lauk-, sykur- og fisklaust, en hefst samt. Ég svindla eilítið og slepp oftast fyrir horn. T.d. er sykur í flestum góðum austurlenskum sósum (og eiginlega öllum tilbúnum sósum), en ég borða þá bara lítið. Verra er með innihaldslýsingar þar sem stendur bara: krydd. Þá má gera ráð fyrir því að í því sé annað hvort laukur eða hvítlaukur, nema hvort tveggja sé. Það sleppur ekki eins vel í mallan á mér eins og örlítil sykursynd. Þetta lærist og er eiginlega svolítið spennandi að prófa sig áfram með svona mörgum hindrunum. Ég hef alltaf verið svolítið fyrir svona tsjallens. Ætla að reyna að útbúa pastasalat í kvöld með kjúllaafgöngum, tómötum, kóríander, maís og austurlenskri sósu

Fyllist nú áhuga á að kíkja í matreiðslubækur og athuga hvað hægt sé að útfæra mér í hag. Skjáumst síðar.

Allt á fullu

2006-08-27T17:35:00.000Z

allstaðar! Í gær var útimarkaðurinn og gekk bara ljómandi vel, þrátt fyrir eina hellidembu. Þá var nú gott að vera með vörur sem skemmast ekki í rigningu!

Svo skelltum við Raggi okkur í bíó að sjá sjóræningjana, ásamt systkinum mínum, Bergljótu og Davíð. Hin besta skemmtan.

Í dag átti svo ekki að gera neitt. Haha. Fór að vinna og tók strumpinn með. Hann er nú búinn að læra að strauja servíettur, setja í þvottavélar, þurrka þvott, brjóta saman, tæma línlyftu, telja lín o.m.fl. Stóð sig eins og hetja og er stoltur að geta mögulega fengið að vinna þarna af og til.

Frétti svo að einhver hefði bloggað ljótt gegn 101 hotel vegna uppákomu síðasta fimmtudag. Var búin að heyra af henni frá starfsfólki og las svo bloggið. Ég var auðvitað ekki þarna, en er búin að heyra frá starfsfólki og gestum, sem eru ekki alveg á sama máli og bloggarinn. Verst er að hann er einhver háttsettur Moggamaður, sem er búinn að fá sína kreðsa til að hunsa 101. Málið var að hópnum var vísað út vegna drykkjuláta, truflana við aðra gesti, hávaða og uppsölur utan salernis, fyrir utan náttúrulega ruddaskap við starfsfólk. Alveg er það ótrúlegt hversu auðvelt er fyrir fólk að tala um ruddalegt starfsfólk á veitingahúsum, en aldrei fær slíkt starfsfólk neinn vettvang til að tala um alla viðskiptavinina sem sýna því dónaskap. Rétt er það hjá manninum að sumt starfsfólk þetta kvöld var útlent, en allt talar það íslensku utan einn - sem ekkert kom nálægt þessari uppákomu. Íslenskir veitingastaðir, og reyndar mörg önnur fyrirtæki og stofnanir, ganga ekki án þessa starfsfólks, en sífellt má það heyra helv... útlendingar! Fá eru orðin veitingahúsin í Reykjavík þar sem einhver starfsmaður talar íslensku. Við höfum þá stefnu að á hverri vakt sé a.m.k. einn íslendingur og þeir sem þjóna til borðs eru allir færir um að tala íslensku, þó það komi fyrir að þeir beiti enskunni, sérstaklega ef að þeim er vegið og þeir vilja ekki misskiljast.

Jæja, ég var ekki á staðnum, en er búin að heyra frásagnir frá nógu mörgum, sem ekki voru í glasi, bæði starfsfólki og gestum, til að mynda mér skoðun. Ég hef líka unnið nógu oft á kvöldin til að vita hvernig svona uppákomur geta verið og hversu starfsfólkið er oft berskjaldað fyrir "fyrirmönnum" sem haga sér dólgslega.

Bjútífúl dagur

2006-08-24T21:40:00.000Z

Tengdó voru með bústað rétt fyrir neðan Bifröst og þangað skruppum við mútter í dag. Fórum í langan göngutúr fyrir ofan Hreðavatn og týndum upp í okkur ræfilsleg bláber og pattaraleg krækiber. Aldeilis nóg er þar líka af sveppum - alveg í haugum! Kann bara ekkert á þá og langar ekkert í þá smjörlausa...

Svo grilluðum við og ég fór í heita pottinn - alveg dýrð! Síminn minn varð þar að auki batteríslaus, svo ég var alveg laus við allt kvabb. Humm... gleyma oftar að hlaða símann? Mar' spyr sig...

Heima fyrir er allt í drasli - þegar maður er alltaf að vinna og engin fjölskylda, þá er maður heldur minna að hræra í skítnum. Verð víst að vinna bót á því fljótlega. Strumpur kemur á morgun, skólinn byrjaður og maður verður víst að taka upp meiri reglusemi í húshaldinu aftur - fara að elda og allt. Já, vel á minnst: Ástarþakkir, Hildigunnur, fyrir alveg haug af góðum uppskriftum. Þurfti reyndar að taka nokkrar út vegna hvítlauks og karrí (alltaf laukur í karrí) en eftir standa nokkrar vel spennandi, aðallega kjúllauppskriftir. Það er í góðu lagi, kjúlli er vinsæll hér.

Úff, ég er að horfa í kringum mig. Hvernig getur orðið til svona mikið drasl þegar maður er aldrei heima hjá sér? Ekki er hægt að kenna Tobiasi ræflinum um, því hann er í meira lagi snyrtilegur. Aha: Matti köttur!!! Sóðinn sá 'arna!

Meinlætamataræði

2006-08-23T19:45:00.000Z

Til að vinna nú bug í eitt skipti fyrir öll á langvarandi innantökum (sem staðið hafa meira og minna síðan ég hætti á brjósti...), hef ég nú loksins fundið hvað það er sem ég má ekki mér til munns leggja:

Mjólk og mjólkurvörur, allan lauk (lauk, hvítlauk, skallottulauk, graslauk, púrrulauk, vorlauk o.s.frv), sykur, kaffi og fisk (a.m.k. þorsk og ýsu), msg (sem ég kalla oftast óvart gsm).

Eftir er brauð (já, ekkert geróþol!), pasta, hrísgrjón, kartöflur, grænmeti (utan lauks), ávextir, kjöt, hnetur, fræ, egg, sojavörur.

Allt í lagi ef maður ætlar ekkert að elda af viti, en boring til lengdar. Nú skora ég á Hildigunni matgæðing og alla hennar kreðsa að gauka að mér uppskriftum við hæfi (þó eilítið þurfi kannski að laga þær til).

Ég fæ vatn í munninn við tilhugsunina... nammsílíbaba

Robbossla dulleg í dag

2006-08-23T19:29:00.000Z

Eða rosalega dugleg í dag. Þeyttist út og suður bæði fyrir hótelið, búðina og heimilið. Látum okkur sjá: Z-brautir og gluggatjöld, Tollpóststofan (uppi á Höfða), Rekstarvörur, Tanni, 101 hotel, Skattstjórinn í Reykjavík, Ríkisskattstjóri, IKEA, Fríða Frænka, Landsbankinn, Sorpa og öll íbúðarhús í Sæviðarsundinu (og þau eru sko fleiri en 100!)

Geri aðrir betur!

Hafði heilmikið upp úr krafsinu en ekki alls staðar árangur sem erfiði (Skattmann, t.d.). Var að reyna að fá skattkort fyrir stúlku sem vann á hótelinu í júlí og hluta af ágúst. Hún er nú farin aftur til Svíþjóðar, síns heimalands, en kennitalan hennar var loks að berast. Nú þarf að útvega skattkort, svo hægt sé að greiða stúlkunni laun, opna fyrir hana bankareikning o.s.frv. Kerfið hér virkar nebbla sona: Fyrst kemur sárasaklaus úgglendíngur til Íslands, þar sem nóga vinnu er að fá (en ekkert húsnæði, takið eftir). Allir vilja ólmir ráða hann í vinnu, gjarnan svart. Úgglendíngurinn er grandvar og ræður sig í löglega vinnu (t.d. hjá 101 hotel). Hann þarf auðvitað að fá kennitölu. Til þess að fá hana, þarf hann að hafa vinnu. 101 hotel stimplar alla pappíra og úgglendíngur labbar upp á Þjóðskrá. Tæpum 2 mánuðum síðar er hann enn ekki kominn með kennitölu, þar sem það er sumar og hver vill vinna á Þjóðskrá? Úgglendíngur er búinn með sumarfríið sitt og fer heim. Úgglendíngur ekki búinn að fá neitt borgað af því að hann er ekki með kennitölu og getur þess vegna ekki opnað bankareikning og því er ekki hægt að greiða honum löglega, sem 101 hotel gerir alltaf! Og við erum sko að tala um útlendinga frá Skandinavíu og öðrum svæðum sem með lögum mega vinna hérlendis. Svo skilja greyið úgglendíngarnir eftir umboð hjá mér um að ég megi græja þeirra pappíra, sem þýðir A) þeir verða að treysta mér fyrir öllum þeirra fjármunum tilkomnum hérlendis (sem þeir gera reyndar, greyin, þeir eru svo grandalausir, heheeheh) B) ég lendi í alls kyns útskýringum á "catch-22" sítúasjón við frekar trega skattmenn, sem segja að þetta sé auðvitað allt saman ekki leyfilegt. Sem sagt: Á Íslandi vantar fleiri hundruð manns á sumrin til að dekka öll þau störf sem eru í boði. Margar stofnanir, bæði opinberar og í einkaeigu myndi ekki ganga án útlendinga sem koma hér til að vinna í sumarleyfinu sínu. Hins vegar, þegar þeir koma til landsins, þá eiga þeir að fá vinnu, sækja svo um kennitölu og bíða svo launalausir í allt að 2 mánuði svo allt sé nú eftir bókinni. Gengur hvorki upp fyrir þá né atvinnuveitandann. Gaaaaarrrrggggg!

Jamm. Punktur.

Gott að eiga kött

2006-08-22T18:52:00.000Z

sem knúsar mann í eiginmanns- og sonarleysi. Matti (aka Martin Luther King) eltir mig hvar sem ég sest í húsinu og vill bara sitja í fangi mér og mala. Kvölds og morgna liggur hann svo á bringu mér uppi í rúmi og malar eins og dráttarvél og klappar mér í framan með loppunum (oftast man hann eftir því að hafa klærnar inni, en ég ber ævarandi merki um eitt skipti þegar það gleymdist). Á það reyndar til að slefa af væntumþykju. Svoldið subbó. En ég skipti bara oftar um á rúminu, enda er það fljótt orðið svart af kattarhárum.

Hvílíkur félagi. Tekur á móti mér þegar ég kem heim og ef ég fer í labbitúr, kemur hann stundum með. Hann var örugglega hundur í fyrra lífi. En vinsamlegast segið honum það ekki. Honum er nett illa við hunda. Vill helst rífa þá á hol ef þeir nálgast húsið. Er ekki par hræddur. Bara svona varðköttur. Reyndar er honum nett illa við aðra ketti á okkar landareign. Rekur þá burtu með hörðu hvæsi og klóm. Kemur svo bísperrtur til baka með skottið þráðbeint upp í loft. Eða eins og skáldið sagði um köttinn: Aldrei þig jafnast aftanverð/manneskjan á við sundurgerð.

Bolir

2006-08-22T18:48:00.000Z

Svona síðerma, svartir á kvenfólk. Leita dyrum og dyngjum. Skrítið að reka bisniss (og nú er ég að tala um hótelið) á Íslandi. Birgjar eiga oft ekki það sem mann vantar. Vín, föt, tannstöngla, nefndu það. Ekki til á landinu. Búið, kemur ekki aftur. Ekki nóg eftirspurn - hætt við. Svo situr maður uppi með flottan vínseðil, nýkominn úr rándýrri prentun, helminginn af starfsfólkinu bert að ofan (nei, kannski ekki alveg) o.s.frv. Sem sagt, ef einhver veit um síðerma, svarta kvenboli, með rúnnuðu hálsmáli, í einhverri verslun hér í bæ (gjarnan fleiri en 2 stk á lager), þá er samfélagsleg skylda að láta mig vita svo ég hætti að vakna í svita- og angistarkasti á næturna yfir stúlkunum hálfklæddu.

Amma Ruth

2006-08-22T18:41:00.000Z

er sko búðin sem frá er sagt hér til hægri. Gaiki tervitullua = allir velkomnir (á finnsku - er ekki 100% á stafsetningunni). Ógysslega krúttleg lítil kjallarabúð. Allir fá Bismark eða perubrjósssssyk úr gömlu silfurtarínunni hennar Ömmu (Ruthar). Sérstaklega heppileg verslun til að finna óvenjulega og fallega gjöf handa þeim sem kunna að meta gamalt og gott. Líka óvenjuleg þjónusta: leita að munum í gömlu stellin. Reyndar er ekki hægt að finna alveg hvað sem er, en ég hef oft hjálpað fólki sem búið er að leita árum, jafnvel áratugum, saman. Wax lyrical o.s.frv. Opið lau.10-16, nema næsta laugardag. (Útimarkaður á Rauða torginu - sjá fyrri skrif). Svo má líka bara hringja og fá að koma ef ég er heima. Ferlega hentugt. Landsbyggðarfólk er sérdeilis ánægt með þjónustuna því ég tek ekki póstkröfugjald. Láta vita út á land, sko. Og svo er heimasíðan frekar flott: www.ammaruth.is

Menning og menning

2006-08-21T19:46:00.000Z

Jamm. Menningarnótt er ekki í hávegum höfð hjá mér því ég þarf að vinna það kvöld. Reyndar gekk það með ágætum. Fólk var dannað og tillitssamt við þjónana. Bara gott kvöld. En mikið gekk á. Allt tæmdist 5 mínútum fyrir flugelda (og við höfðum það af að rukka alla :)) og svo fylltist húsið aftur á 5 mínútum eftir flugelda og allir vildu flókna kokteila... Svoldið stress. En sem sagt í góðu lagi.

Svo kom sunnudagur. Böööö. Ég sofnaði ekki fyrr en undir morgun - upprifin eftir stuðkvöld í vinnunni og horfði því á Memoirs of a Geisha. Mæli ekki með henni. Bókin var hins vegar æði. Sem sagt, sem ég er nýlögst á mitt græna byrjar kvabbið úr vinnunni. sms klukkan 7:30: I am feeling a little sick. Can you get someone else... Sem útleggst: ég er þunn og langar ekki að vinna. Klukkan 11:30 (nýsofnuð aftur eftir reiðina yfir að vera vakin fyrir allar aldir): ring, ring, þjónarnir eru ekki mættir, hvað eigum við að gera? Eru það nú aumingjar með hor og slef... o.s.frv.
En úr deginum rættist samt því ég fór við fjórða mann á Landnámssetrið í Borgarnesi og sá flotta Egilssýningu, bæði svona safn-sýningu og eins Mr. Skallagrímsson. Bæði flott en sú síðarnefnda mjög rúmlega flott. Langar að fara aftur með öllum sem ég þekki. Hvet fólk eindregið til að fara. Benedikt Erlingsson fer algerlega á kostum. Svo er hann líka þokkalega myndarlegur (hef alltaf verið leynt skotin í honum).

Svo er núna kominn mánudagur - gosh hvað tæm flæs! Keypti miða fyrir okkur Snorra til Florida í nóvember, takk! Förum í sólina, keyptar verða jólagjafir, sólskinið sleikt, drukknir ódýrir kokteilar og Snorri fleygir sér kannski eitthvað út úr flugvél. Kannski ég líka. Raggi verður í fóstri á meðan. Bara svona hjónahuggulegheit.
Byrjaði líka að bera út auglýsingu fyrir Ömmu Ruth, sem er eitthvað að rétta úr kútnum. Fékk nefnilega til baka frá skattinum fyrir búðina, svo ég splæsti í netta A5 auglýsingu, sem ég bjó til sjálf og ég prenta. Svo er það líkamsrækt næstu vikna/mánaða að bera hana út. Kláraði eina götu og svitnaði passlega. Vonandi ber þetta árangur. Annars verður lokað næsta laugardag, því ég ætla að vera með á hinum frábæra og skemmtilega hverfismarkaði, sem verður á Rauða torginu. Óþarfi að panta miða til Moskvu, þetta er á horni Álfheima og Langholtsvegar, eftir hádegi á laugardaginn. Alltaf mikið stuð á þessum hverfismarkaði. Hlakka til, enda verður Raggi kominn og tekur eflaust þátt í þessu með mér. Get ekki beðið að fá strumpinn heim, enda er hann búinn að vera úti síðan 3.júlí. Snöft.

½ gardínusett

2006-08-18T20:15:00.000Z

Jamm, ég átti eftir að útskýra þetta ½ gardínusett. Rúllugardínurnar hans Ragga gáfu endanlega upp öndina og eru núna í skottinu á bílnum að bíða eftir fari í Sorpu. Hann langar svo agalega í eins gardínur og við hjónin erum með, sem eru svo sem ekkert merkilegar, nema honum finnst birtan í gegnum þau á morgnana vera svo agalega notaleg. Hvað gerir maður ekki fyrir strumpinn sinn - fúslega læt ég honum eftir gardínurnar og nota tækifærið og rí-dekoreita svefnherbergið okkar hjóna. Nema, babb í báti, við erum bara með einn glugga en Raggi tvo. Þannig að: nú stendur yfir æðisgengin leit að gardínuefni sem harmónerar með gardínunum okkar, svo hægt sé að kljúfa og búa til tvö sett úr einu. Þannig er þetta ½ gardínusett til komið. Og hana nú.

Laaaaangur dagur!

2006-08-18T20:03:00.000Z

Byrjaði hálf sjö í morgunmatnum á 101 hotel. Yfir 60 manns skráðir í morgunmat og þó nokkrir bættust við sem voru að bíða eftir herbergi. Á tímabili gengum við Tobias hinn þýski milli óhreinna borða og leituðum að nothæfum servíettum... usssusss! Jæja, þetta fór allt á þann veg sem bóndi minn er vanur að segja: hlutirnir hafa tilhneigingu til að fara vel.
Ellefu hentist ég svo niður í þvottahús og straujaði servíettur, þurrkaði handklæði og taldi lök þar til ég var að niðurlotum komin. Komst út klukkan fjögur, frekar framlág. Erðanú ástand á konu á fimmtugsaldri að vera að keyra sig út í svona. Núnú, ég hafði það nú samt af, á meðan ég taldi mínúturnar sem servíetturnar mega vera í þurrkaranum til að verða ekki of þurrar fyrir straujun, að pósta þrjár atvinnuauglýsingar á job.is. Ef einhver les þetta sem vantar vinnu, þá er málið sko að tala við mig!!!
Við Tobias komum okkur svo heim og eftir sturtu og tvo vodka/greip horfði ég á Das Wunder Aus Bern - agalega sæt þýsk fjölskyldumynd. Tobiasi til heiðurs hef ég verið duglega að horfa á þýskar myndir undanfarið.
Fyrir þá sem halda að ég hafi skipt Snorra út, þá er best að upplýsa að Tobias er 22 þýskur strákur sem vinnur á 101 hotel og var húsnæðislaus. Hann sefur í stofunni og slær fyrir mig garðinn og þess háttar. Ágætt fyrirkomulag - hann er ósköp snyrtilegur og þægilegur.
Snorri bjallaði svo áðan frá Afghanistan og þeir halda upp á þjóðhátíðardag sinn á morgun. Sjö lömb hafa verið keypt til slátrunar og búið að panta fimm þarlenda tónlistarmenn til að halda partí á vegum íslenskra friðargæsluliða. Mér datt í hug að erfitt hefði verið að fá menn til að elda og spila á sjálfum þjóðhátíðardeginum, en peningar tala sínu máli í fátæku landi! Íslendingarnir voru löngu búnir að plana partí fyrir sig og sína nánunstu vini (sirka 200 stk...) og komust svo nýlega að því að allt landið væri að halda partí á sama tíma. Það verður örugglega heljarmikið húllumhæ.
Eftir viku kemur Raggi yfirstrumpur heim og mamma hans getur ekki beðið! Búin að kaupa skólabækurnar fyrir hann, nýtt hjól og þrífa herbergið hátt og lágt. Þetta er náttúrulega svoldið sikk... en svona er að eiga erfðaprins...
Skjáumst fljótlega, gott fólk. Er farin að safna kröftum fyrir morgundaginn: fyrst búðin frá 10-16 og svo 101 hotel fram eftir öllu. Ég hata menningarnótt...böbööö
Ester

Reynum aftur!

2006-08-16T10:34:00.000Z

Nú er Hildigunnur við hliðina á mér til að hjálpa mér í gang aftur. Þetta hlýtur að ganga í þetta sinn. Erum að hlaupa út að kaupa ½ gardínusett - skýri síðar. Skjáumst! Ester

Annar hvor

2006-02-28T09:00:00.000Z

Sko annar hvor dagur... Síðasti dagur mánaðar í dag. Styttist í heimkomu Snorra (júbbí) og fermingu (júbbí - held ég).

Árshátið 101hotel heppnaðist með ágætum á sunnudaginn. Gargaði úr mér röddina sem fyrirliði annars ,,liðsins". Við sömdum dans, slagorð og nafn á hópinn (svolítið Survivor fílingur...). Allt fór ljómandi vel fram á Indriðastöðum í Skorradal. Alveg hægt að mæla með þeim í hópsamkomur. Átti reyndar erfitt með að slaka á og taka þátt í gamninu fyrir stjórnseminni í sjálfri mér. Alltaf að skipta mér af og passa að allir séu með og skilji allt. Ekki svosem vanþörf á með starfsfólk frá Portúgal, Þýskalandi, Frakklandi, Tælandi, Serbíu og Sýrlandi... (þessi frá Fílabeinsströndinni, sú finnska, sú ameríska, sá ungverski, sá marokkóski og sá spánski voru ekki með). Svo sagði yfirstrumpurinn á Indriðastöðum að þetta væri bara móðureðlið í mér. Hemm. Ég hallast frekar að stjórnsemi og skammast mín yfirleitt ekkert fyrir hana, nema kannski þegar ég á að vera að skemmta mér!

Vetrarfrí hjá Ragga og co í gær. Skelltum okkur á Nanny McPhee. Hefði kannski ekki verið efst á blaði hjá manni, en Raggi og Hörður áttu boðsmiða. Myndin var bara alveg ágæt. Skemmtileg fyrir krakka og fullorðnir gátu alveg hlegið líka. Karlkyns unglingum fannst hún hins vegar frekar döpur.

Nú bíð ég eftir ljósmyndara frá Mogganum. Af mér verður mynd og saga hlutar sem mér þykir vænt um í Mogganum fljótlega, undir ,,Hlutur með sögu". Búið er að taka mynd af skápnum sem ég vildi segja frá (og mér), en svo var forláta (forljóta - að sumra mati) skál ofan á honum, sem þeir vilja fá nánari mynd af. Vona að allir sem sjá pistilinn reki augun í AMMA RUTH og streymi í búðina. haha.

Langur vinnudagur framundan, eins og alla þriðjudaga. Saltkjöt og baunir í kvöld hjá tengdó. Mikið er dýrlegt að eiga gott tengdafólk! Efast um að margir séu betur staddir en ég að því leyti.

Bið að heilsa ykkur.

Illa byrjar það

2006-02-26T10:35:00.000Z

Noh, datt bara heill dagur út! Það má nú sennilega. Ég hef trú á því að þetta verði svona hipsum hapsum hjá mér.

Food and Fun var einmitt það. Fínt kvöld á Einari Ben. Gestakokkurinn heilsaði m.a.s. upp á. Hún er bandarísk og heitir Ris (borið fram Riss) en ekki man ég eftirnafnið. Staðurinn var alveg pakkaður. Við Alex nutum matarins og spjölluðum um heima og geima. Gaman að hitta kollega utan vinnu - maður kemst að ýmsu skemmtilegu um þá. Eftir matinn ætluðum við annað í kaffi, en þá var allur laukurinn sem ég hafði innbyrt búin að kveikja á óþolsgenunum og ég dreif mig heim.

Ég hélt að dagurinn yrði dauður í búðinni í gær. Ekkert að gerast. Svo datt hér inn eitthvað af fólki milli þrjú og fjögur og þetta endaði með að skila fáeinum krónum í kassann. Lengi lifi Amma Ruth! Munið að ANTIK FER ALDREI ÚR TÍSKU!

Eftir lokun sótti ég fötin á strákana (Ragga og Hörð). Raggi mátaði svo buxur, vesti og jakka eftir kvöldmat - hélt tískusýningu fyrir okkur ömmu hans og frænku. Þessi líka glerfínu föt! Kasmírull, skraddarasaumað og ekkert smá flott. Svört með örfínum teinum. Hann var svo FLOTTUR!

Með fötunum fylgdu tvö útsaumuð kasmírsjöl fyrir frúna á heimilinu (aka mig). Ofboðslega falleg. Verður hægt að kaupa þau hjá okkur fyrir slikk í lok apríl...

Yatsí er nýuppgrafinn leikur hjá okkur. Í flensuvolæði síðustu viku hjá Ragga, keypti ég yatsíblokk og teninga og svo er bara spilað. En man einhver sem þetta les fyrir hvað maður fær verðlaun í efri partinum og hversu há þau eru?

Tvær Sudoku (er að minnka skammtinn) fyrir svefninn og nokkrar síður í Skítadjobb eftir Ævar Örn Jósepsson. Ágætis afþreying.

Verið góð hvert við annað.
Bestertester

2006-02-24T18:53:00.000Z

Hér kem ég! Food and Fun í kvöld með Alex yfirþjóni á 101. Grasekkillinn og grasekkjan tóku höndum saman um að prófa Einar Ben og þann gómsæta matseðil sem boðið er upp á í kvöld... nammsilibaba.

Fór í hádegismat til Hildigunnar, sem kenndi mér að blogga - TAKK, TAKK! Semsagt, eldað ofan í mig tvisvar á dag. Fékk ferlega gott heitt spínatsalat hjá Hildigunni - ekki að spyrja að því.

Er uppfull af því sem mig langar að skrifa en er líka að tala við Snorra á MSN, þrátt fyrir frekar hæggenga tengingu til Fjarkistan. Hann var að senda heim fermingarfötin á Ragga (skraddarasaumuð - vesti, buxur, jakki og frakki). Fáum að sjá þau á morgun. Bíðum spennt.

Kann ekkert á þetta fermingardæmi. Hvenær er tímabært að panta ljósmyndatöku? Senda boðskort? Mér finnst einhvern veginn enn vera nægur tími til stefnu, en tíminn hefur tilhneigingu til að líða frekar hratt, hratt...

Jæja, prófa aftur á morgun að blogga. Þetta gæti orðið fjarska gaman...